‫ایستگاه ناگویا
‫چه خوبه!
‫پس این کوشیکاتسوی میسوئه!
‫به به قور قور!
‫می‌تونم انقدر از این بخورم تا بترکم!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌خوای بخوری؟
‫این‌همه راه تا ناگویا اومدیم، باید تو اینسته عکس بذارم.
‫چی هست؟
‫اگه یکی دزدیدش به من ربطی نداره ها.
‫واقعاً چقدر بیخیالین.
‫قور قور!
‫تو...
‫مرد نرم‌تن!
‫اشتباه گفتی.
‫من یکی از هشت اوگر خادم اونیمارو-سامام...
‫مرد حلزونی...
‫حلز-چان!
‫صرفاً لاک‌دار شدی که.
‫نمی‌خواد یاد بگیره؟
‫نمک بیار!
‫قور.
‫نقطه ضعفتو می‌دونیم!
‫بگیرش!
‫ها؟
‫منِ الان لاک دارم، عمراً این کار جواب بده!
‫درسته لاکش ازش محافظت می‌کنه،
‫ولی اونطوری تکونم نمی‌تونه بخوره. فایده نداره.
‫سنپوکن!
‫عجب.
‫جدی یکی از زیردستای اونیماروئه؟
‫دفعه بعد که اونیمارو رو دیدم،
‫با سنپوکن دخلشو میارم!
‫متأسفانه نمی‌شه!
‫یایبا! آماده شو!
‫این‌یکی ممکنه یکم سرسخت باشه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۶ ‫مرد خفاشی غیرمنتظره
‫تو چی هستی؟
‫سلام!
‫من ‫یکی از هشت اوگر خادم اونیمارو-سامام.
‫مرد خفاشی‌ام!
‫کوشیکاتسوم رو پس بده!
‫تو ناگویا یه‌عالمه چیزمیز خوشمزه ریخته، نه؟
‫هوی! پسر صاعقه‌ای!
‫شمشیر رایجین متعلق به پادشاه من، اونیمارو-سامائه!
‫تو به هیچ‌وجه لایقش نیستی!
‫چه زری زدی؟
‫خب، قبل اینکه اوف شی،
‫عین بچه‌ی‌ آدم شمشیر رایجین رو بده من.
‫اگه می‌تونی بگیرش!
‫مطمئنم تو هم با یه ضربه‌ی سنپوکن دخلت میاد!
‫خیلی‌خب، پسر.
‫پس همونطور که مایلی، به‌زور می‌گیرمش.
‫آماده...
‫حرکت!
‫خیلی خامی!
‫مـ ـ مواظب باش قور!
‫هوی!
‫پرواز کردن تقلبه!
‫خفه شو!
‫اتفاقاً آدمی که حتی نمی‌تونه پرواز کنه مسخره‌ست!
‫آشغال.
‫شونوسکه، بزن بریم!
‫یایبا...
‫وینگ!
‫اوه! براوو، پسر صاعقه‌ای!
‫ولی...
‫شاید بتونی پرواز کنی، ولی نمی‌تونی شکستم بدی!
‫خفه!
‫اون یارو سریعه.
‫راحت داره حملات یایبا رو دفع می‌کنه.
‫اما اگه یایبا دفاعش رو بشکنه، شانس برنده شدن داره.
‫خب، وقت سنپوکنه!
‫یایبا...
‫سنپوکن!
‫تف بهش!
‫اینطوری نمی‌تونم از سنپوکن استفاده کنم!
‫بی‌فکر تکون دادن شمشیرت خیلی احمقانه‌ست!
‫دیگه کارت تمومه!
‫آماده باش!
‫عجب مهارت شمشیرزنی‌ای.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫من...
‫بی‌رقیب‌ترین،
‫بی‌همتاترین،
‫ارمغان آور رعب خالص...
‫میاموتو موساشی‌ام!
‫فراموشش نکن!
‫عاه! موساشی میاموتو!
‫ایول!
‫استاد معنویم!
‫جدی عجب شانسی دارم که بهترین شمشیرزن ژاپن رو دیدم!
‫خجالتم نده.
‫خوشحال می‌شم بهمون ملحق شی!
‫موساشی-سان!
‫خوبی؟
‫قور قور!
‫نـ ـ نزدیک نشو!
‫خب، دختر خوشگله.
‫پسر صاعقه‌ای رو رد کن بیاد.
‫بچه‌ها...
‫کاگتورا!
‫وقت نمایشه!
‫پیری منحرف!
‫شونوسکه!
‫کاگتورا، مواظب باش!
‫نمی‌ذارم در برین!
‫شونوسکه!
‫تف...
‫سایاکا!
‫هرطور شده ولم نکن!
‫باش.
‫پسر صاعقه‌ای، خوب در رفتی.
‫ولی...
‫من، مرد خفاشی...
‫بدون شک شمشیر رایجین رو به‌دست میارم!
‫یعنی بقیه حالشون خوبه؟
‫یایبا؟
‫می‌گم، سایاکا...
‫اون گوی رو بده.
‫ها...
‫با اون، شاید بتونم دخل اون خفاش عوضی رو بیارم.
‫نه!
‫آخه...
‫ممکنه دوباره یه اُنی بشی.
‫بیخیال بابا چیزی نمی‌شه!
‫تمرین کردم.
‫مثل دفعه قبل نمی‌شه.
‫ولی اگه دوباره اتفاق بیفته، ‫این‌بار کی می‌خواد جلوتو بگیره؟
‫پس چطوری باید شکستش بدم؟
‫حتی سنپوکن هم نمی‌تونه کسی که پرواز می‌کنه رو بزنه!
‫خب...
‫محض خاطر همه هم که شده باید شکستش بدم!
‫ولی...
‫پیدات کردم، پسر صاعقه‌ای!
‫مرد خفاشی!
‫عقب وایسا.
‫این‌بار نمی‌ذارم فرار کنی.
‫تا الان حتماً موساشی میاموتو و بقیه، ‫ ببر کوچولوت رو گرفتن.
‫حالا اون شمشیر رایجین رو بهم بده!
‫هشت، چهار، پنج،
‫سه، دو، هفت...
‫آماده‌باش...
‫حالا! حالا! حالا!
‫حرکت!
‫لعنتی!
‫با سنپوکن دخل همه‌تونو میارم!
‫نمی‌ذارم!
‫یایبا!
‫آخ آخ...
‫نمی‌تونی با دختر خوشگله از اینجا فرار کنی.
‫اینجا آخر خطه.
‫کاگتورا!
‫خداروشکر سالمی!
‫ظاهراً موساشی میاموتو و بقیه موفق نشدن.
‫چه تقلای بی‌فایده‌ای.
‫می‌خوای چیکار کنی، یایبا؟
‫کاگتورا! اونجا! اون طرف برو!
‫خیلی طول نمی‌کشه که پیدامون کنن.
‫ببین، سایاکا...
‫خفنه، نه؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫اومد.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫قایم‌موشک‌بازی‌مون همین‌جا تمومه، پسر صاعقه‌ای!
‫وای! دختر خوشگله!
‫اینجام!
‫تمام مدت می‌دونستم اونجایی!
‫گاردت پایینه!
‫زدمش؟
‫چطور جرئت داری...
‫لعنتی، دفعش کرد.
‫باید از سنپوکن استفاده می‌کردم.
‫عینک آفتابی قشنگم...
‫حالا بدجوری اعصابمو خراب کردی، پسر صاعقه‌ای.
‫یایبا!
‫خیلی سرسختی، نه؟
‫خفه شو! خودت که بدتری!
‫رایجینکن نیست!
‫انگاری اینجا آخر کارمونه.
‫شمشیر رایجین هم، ‫وقتی از دست تو خلاص شدم،
‫خوب ازش به‌عنوان اسباب‌بازی جدیدم لذت می‌برم.
‫رایجینکن!
‫چه سنگینه.
‫یایبا تمام مدت همچین چیز سنگینی رو حمل می‌کرده؟
‫کاگتورا! کمکم کن!
‫منتظرمون باش، یایبا!
‫جلو نیا!
‫تسلیم شو!
‫وای!
‫خیلی لجبازیا، پسر صاعقه‌ای.
‫یایبا!
‫سنپوکن!
‫حله!
‫سنپو...
‫این دیگه چیه؟
‫اون گوی از جاش تکون نمی‌خوره!
‫و اون شمشیر چرخانت هم...
‫بدون اون حفره‌ی تو دسته‌ش غیرقابل استفاده‌ست.
‫حالا که حفره‌ش رو پر کردم، دیگه مال خودمه!
‫برای نصف کردنت به سنپوکن نیازی ندارم!
‫نه، نه.
‫دروغ گفتن... کار بدیه!
‫یایبا!
‫تف.
‫بازی تمومه، پسر صاعقه‌ای.
‫الان منو می‌کشه.
‫شب بخیر.
‫نـــــــــــــه!
‫خدا جون!
‫فهمیدم!
‫چی...
‫امکان نداره...
‫آفتابِ صبح گوی رو نابود کرد!
‫لعنتی!
‫حالا فرصت منه!
‫سنپوکـــــــــــن!
‫لعنت بهش!
‫موفق شدی، یایبا!
‫خداروشکر برنده شدی!
‫بس کن.
‫الان برای دخترها وقت ندارم.
‫چه عجیب شده.
‫واقعاً که.
‫عجب دردسری بود.
‫می‌گم، یایبا، چیزی نمی‌خوری؟
‫متوجه شده خیلی راه درازی در پیش داره.
‫اوضاع بده! ببینین! قور قور.
‫این چیه؟ یه اُنی مانجو؟
‫یه مانجوی عادی نیست. ‫مانجوی اونیمارو-ساماست!
‫چی گفتی؟
‫توی اون مغازه می‌فروشنش.
‫اینو ببینین...
‫هم‌اکنون، اونیمارو، فردی که ‫ ساختمان مجلس ملی را تصرف کرده بود،
‫در سراسر کشور طرفدارانی کسب کرده ‫که الهام‌بخش کالاهای اونیمارو،
‫از جمله خوراکی‌های لذیذ و همکاری‌های بی‌شمار ‫ در تولید محصولات شده.
‫اونیماروی عوضی.
‫قبل اینکه زهرهاش بیشتر از این پخش بشن،
‫باید خودمونو به جزیره گانریو برسونیم.
‫قوی‌تر...
‫باید قوی‌تر بشم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالأخره به جزیره‌ی گانریو رسیدیم.
‫ولی به محض رسیدن...
‫آخه چطوری همچین اتفاق افتاده؟
‫یایبا!
‫دفعه بعد: «کوجیروی احیاشده.»
‫قسمت 7 ‫کوجیروی احیاشده ‫اوضاع خرابه!