‫چه‌خبره؟ صدای چیه؟
‫اون بالا رو ببینین!
‫اون چیه...
‫خبر فوری ‫کشتی هوایی اونیمارو برفراز آسمان توکیو
‫خبر فوری‌ای رسیده. از محل حادثه زنده در خدمت‌تون هستیم.
‫شیوجی هستم، در محل حادثه.
‫اونیماروئه! اونیمارو پیداش شده!
‫ساختمان مجلس رو تبدیل به قلعه‌ی خودش کرده
‫و قصد داره ژاپن رو فتح کنه!
‫اون واقعاً کیه؟
‫ژاپن دیگه مال منه!
‫حشرات، ازم پیروی کنین!
‫اونیمارو خر کیه! برو بمیر بابا!
‫ژاپن عمراً انقدر راحت تسلیمت شه!
‫آره!
‫قبولت نداریم!
‫خیلی‌خب.
‫پس نظاره‌گر قدرتم باشین!
‫بـ ـ بیخیال...
‫بیخیال بابا!
‫ای خادمین، دیدین؟
‫پیشنهاد می‌کنم این قدرتو به‌ یاد بسپرین.
‫ا ـ اونیمارو-ساما...
‫چیه؟
‫چیزه، انگار دخل مرد خفاشی اومده...
‫ها؟
‫حتی اونم شکست خورد؟
‫اون آخرین عضو هشت اوگر بود.
‫هـ ـ هنوز من موندم...
‫اون عوضیا چی شدن؟
‫انگار دارن می‌رن سمت جزیره‌ی گانریو.
‫جزیره‌ی گانریو، نه؟
‫خوبه.
‫زودتر ازشون برو اونجا و اونو احیاء کن.
‫«اون» کیه دیگه؟
‫سامورایی‌ای که ۴۰۰ سال پیش زندگی می‌کرده.
‫اسمش... ساساکی کوجیروئه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ساساکی کوجیرو...
‫یه شمشیرزن نابغه بود که هر نسل فقط یکی به خودش می‌دید، ‫و مرد خوش‌قیافی‌ای هم بود.
‫البته من بهتر بودم.
‫اینو گفتی.
‫و خب با ماکِن‌ـش کار داریم؟
‫آره.
‫به اراده‌ی خودش می‌تونه بلند و کوتاه بشه.
‫اسمش مونوهوشیزائوـه.
‫چهار قرن پیش،
‫با کوجیرویی که اون شمشیر دستش بود مبارزه کردم و برنده شدم.
‫چطوری؟
‫خیلی‌خب، تعریف می‌کنم.
‫وقتی شنیدم اون ماکِن به دستش افتاده،
‫یه نقشه‌ی سری کشیدم.
‫یه نقشه‌ی سری؟
‫درسته.
‫و اون هم...
‫این بود که روز مبارزه عمداً دیر رفتم.
‫به‌نظرم کارت خیلی داغون بوده.
‫نخیر! اینم یکی از هنر جنگه!
‫اونم مثل تو، صبرمبر سرش نمی‌شد.
‫خفه‌ بابا.
‫کلافه شد...
‫و به‌خاطر عصبانیت شمشیرزنیش افت کرد.
‫و بعد مبارزه شروع شد.
‫از همون اولش حرکت مخصوصش، سوبامه‌گائشی رو زد،
‫ولی سریع دفعش کردم،
‫و ضربه‌ی نهایی رو بهش زدم!
‫جدی می‌گی؟
‫ببینین! «کوجیروی شکست‌خورده»!
‫این چیزیه که بعدها به‌اسم دوئل جزیره‌ی گانریو شناخته شد.
‫فکر می‌کردم بیشتر گذشته رو فراموش کرده باشی.
‫ناظر مبارزه همه‌شو یادش بود.
‫بیا.
‫این تو جزئیاتش هست. خوب بخونش.
‫منم می‌خوام ببینم!
‫اوناهاش. اومد تو دیدمون.
‫اون جزیره‌ی گانریوئه.
‫قسمت 7 ‫کوجیروی احیاشده
واقعاً همچین جایی قبر هست؟
‫وای واقعاً بود.
‫اه اه چندش.
‫حتماً به‌خاطر قدرت روحی این ماکن مومیایی شده.
‫خب، و بعدش...
‫بذار ببینم...
‫تخم یه کاپّا.
‫اشک اژدها.
‫گرده‌ی یه شب‌پره...
‫بدک نشد.
‫و این قسمت سختشه.
‫اول، جادویی که چهار قرن تو ماکن جمع شده رو آزاد می‌کنیم...
‫بـ ـ با این قدرت،
‫فقط باید لحظه‌ای که کوجیرو مورد رو پیدا کنم...
‫و توی فضا و زمان یه حفره باز می‌کنیم.
‫بعدش روحی که از بدنش خارج شده رو می‌گیریم... و برمی‌گردونیم.
‫گرفتمش!
‫فقط مونده روحشو بچپونم تو بدنش!
‫خب، زنده شو ببینم!
‫چه عجیب.
‫هوی! الو؟
‫جاییشو خراب کردم؟
‫تو همون حرومزاده‌ای هستی که جرئت کرد به صورت زیبام دست‌درازی کنه؟
‫بی‌شرف! تو کی هستی؟!
‫همون‌جا زانو بزن، نصفت می‌کنم!
‫و ـ و ـ وایسا تو رو خدا!
‫من دشمن‌تون نیستم! صرفاً به‌ پیروی از دستورات اونیمارو-ساما...
‫شمایی که چهار قرن پیش مردی رو زنده کردم!
‫من مردم؟
‫وایسا، من...
‫رسیدن که!
‫همه‌چیو باید بذارم سرجاش و قایم شم!
‫جناب کوجیرو، شما هم مخفی شو!
‫یادم نیست...
‫اینجا سگم پر نمی‌زنه.
‫ببین ببین! اونجا یه مجسمه‌ی برنزی هست!
‫اون کوجیرو، و من، میاموتو موساشی کبیریم.
‫پس فقط جلوی اسم خودت کبیر می‌ذاری؟
‫اون سیاهه چیه؟
‫این حضور، مال موساشیه؟
‫وایسا...
‫گول نقشه‌شو خوردم،
‫یه ضربه بهم زد، ولی بعدش رو دیگه یادم نیست.
‫خودش و شمشیرش زیر این مجسمه دفن شدن.
‫نکنه که...
‫من...
‫مردم؟!
‫نه خب، گفتم زنده‌ت کردم که.
‫کوجیرو، مشتاق دیدار.
‫یه شمشیرزن نابغه بودی که هر نسل فقط یکی به خودش می‌دید.
‫حیف شد همچین شاهکاری از دست رفت.
‫موساشی... بعضی وقتا حرفای خوب هم بلدی بزنیا.
‫ولی بازم،
‫ولی من یه ابر نابغه‌ی خیلی خدام...
‫که هر چندصد قرن یه‌بار پیداش می‌شه!
‫سامورایی جوجویی مثل تو مقابلم هیچی نیست!
‫حریف اشتباهیو انتخاب کرده بودی.
‫خفه‌شو، موساشی!
‫از خواب طولانی‌مدتی بیدار شدم،
‫تا شکستت بدم!
‫ساساکی کوجیرو هستم... به لرزه در بیاین!
‫کـ ـ کوجیرو!
‫و ـ واقعیه؟!
‫چه‌خبره؟
‫من زنده‌ش کردم.
‫تا حالا افتخار آشنایی نداشتیم.
‫یکی از هشت اوگر...
‫مرد عنکبوتیه! قورقور!
‫داشتم خودمو معرفی می‌کردم!
‫این‌بار مرد عنکبوتیه؟
‫رایجینکنو بهت نمی‌دم!
‫تا وقت داری پرروبازی در بیار!
‫سنسه جان! دست خودتونو می‌بوسه!
‫هنوز یه‌سری چیزا رو کامل درک نکردم...
‫ولی خیلی‌خب.
‫موساشی، اول تو رو می‌کشم!
‫راستی... موساشی کجاست؟
‫ایناهاش.
‫میاموتو موساشی منم.
‫چی؟! این پیری زواردرفته؟!
‫اون صورتت که بعد از من خوش‌قیافه‌ترین بود چی شد؟!
‫هنوزم خوش‌قیافه‌م!
‫خودت چی؟!
‫چرا چشمات کاسه‌ی خون شده؟
‫انگار خواب ۴۰۰ ساله‌ هم برات کم بوده!
‫می‌بینم هنوزم پرت و پلا زیاد می‌گی.
‫موساشی، بیا مبارزه کنیم!
‫هرطور میلته!
‫چیه؟
‫بگیرش!
‫تو قبرت پیشرفت کردی!
‫تویی که ضعیف شدی!
‫بلند شو! مونوهوشیزائو!
‫جدی کش اومد!
‫موساشی، پیر شدیا.
‫تویِ قدیم راحت می‌تونست از این جاخالی بده.
‫آماده‌ی مرگ شو!
‫عمراً بذارم!
‫بچه...
یعنی می‌خوای حریف این کوجیرو-سامای کبیر بشی؟
‫بچه نیستم! یایبام!
‫بی‌فایده‌ست.
‫تو حتی نمی‌تونی بهم دست بزنی.
‫خفـــــه!
‫قویه... پس...
‫داره حرکتشو می‌زنه...
‫بگیرش!
‫سنپوکن!
‫بلند شو! مونوهوشیزائو!
‫چی...
‫نیازی نیست مستقیم با اون حرکتت روبه‌رو بشم.
‫صرفاً کافیه از پایین دفعش کنم.
‫سنپوکن... شکست خورد.
‫سنپوکن...
‫...جواب نداد.
‫حالا بازی تمومه.
‫ای‌وای!
‫سوبامه‌گائشی!
‫نمی‌تونم جاخالی بدم!
‫اون دیگه چی بود؟
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫لعنتی!
‫دیگه تمومه!
‫کارم تمومه!
‫چی...
‫یایبــــــــا!
‫آخ آخ.
‫من کجام؟
‫عوضی، کی هستی؟!
‫ایشون ایمامورا کامیایناگا-ساما؛ ارباب ستسو هستن!
‫وایسا... اینجا دیگه کجاست؟
‫سایاکا و بقیه چی شدن؟
‫و کوجیرو کجا رفت؟
‫چـ ـ چه‌خبر شده؟
‫مهم نیست! از شرشون خلاص شین!
‫چشم!
‫شمشیر واقعی!
‫نکنه شما از زیردستای اونیماروـین؟
‫اوی، بیخیال...
‫دست نگه دارین!
‫حریف‌تون زیادی جوون نیست؟
‫یه‌مشت سامورایی ریختین سر یه بچه...
‫گستاخ! خودتو معرفی کن!
‫یک رونینِ اهل ساکوشو.
‫میاموتو موساشی.
‫موساشی...
‫مـ ـ میاموتو موساشی؟
‫شمشیرزن بزرگی که دست‌تنها‫ صدها دشمن رو شکست داد؟
‫نمی‌دونم لایق چنین تمجیدی هستم یا نه.
‫دنبال دردسر نیستیم.
‫عقب‌نشینی!
‫تو... واقعاً موساشی‌ای؟
‫منو می‌شناسین؟
‫می‌شه اینطوری گفت...
‫ا ـ الان چه سالیه؟
‫۱۷ کِیچوی سال ۱۶۱۲.
‫چــــــــــی؟!
‫یعنی ما الان...
‫با یه جهش زمانی به ۴۰۰سال قبل، یعنی دوره‌ی اِدو اومدیم!
‫عــــــــــه؟!
‫می‌گم، «جهش زمانی» یعنی چی؟
‫تحت تعقیب ‫آئویاما گونوسکه
‫پس دارین می‌گین شما از آینده اومدین؟
‫بله.
‫باورش سخته.
‫اصلاً چطوری به گذشته اومدیم؟
‫باید سریع‌تر برگردیم، وگرنه اونا...
‫اونیمارو-ساما گفت مونوهوشیزائو...
‫قدرت اینو داره تا قوانین فضا و زمان رو بشکنه.
‫حتماً مرد عنکبوتی با استفاده ازش دروازه‌ای توی فضا و زمان ساخته...
‫تا کوجیرو-سان رو به زمان ما بیاره.
‫پس می‌گی ما توی اون دروازه افتادیم؟
‫پس یعنی کوجیرو اینجا نیست؟
‫فکر نمی‌کنم اینطور باشه.
‫قراره هفت روز دیگه با کوجیرو دوئلی داشته باشم.
‫شکستش می‌دم،
‫و عنوانِ شماره یک ژاپن مال من می‌شه-
‫موساشی حریف من نمی‌شه!
‫بهترین شمشیرزن ژاپن خود خودمم!
‫معلومه که هستی!
‫آره!
‫کوجیرو!
‫اوه، اون مگه کوجیرو نیست؟
‫پس اون مرد شلخته‌هه لابد موساشیه.
‫الانه که کشت و کشتار شروع بشه.
‫یه دوئله!
‫اونجا رو ببین!
‫مراقب باشین!
‫محشره! یه تخته چوب رو به چوب غذا تبدیل کردن!
‫و اسم خودشونم روشون حک کردن!
‫هرکدومم دقیقاً ۱۰ هزارتاست!
‫کاملاً باهم برابرن.
‫انگار پیشرفت کردی، موساشی.
‫تو هم همینطور.
‫هفت روز دیگه، ‫آزادانه و بدون هیچ تردیدی دوئل می‌کنیم.
‫لازم نیست بهم یادآوری کنی.
‫به شمشیرم قسم می‌خورم.
‫کوجیرو که اینجاست.
‫حالا که فکر می‌کنم،
‫اونیمارو-ساما گفت بدنش هنوز قابل استفاده‌ست.
‫کوجیروی دوره‌ی ما، کنار قبرش ظاهر شده...
‫یعنی ممکنه دروازه‌ای که مرد عنکبوتی ساخته،
‫دقیقاً لحظه‌ی مرگ کوجیرو باشه...
‫و روحشو قبل از اینکه از بین بره، داخل جسدِ توی تابوت گذاشته...
‫و احیاش کرده؟
‫شاید چون توی دروازه پرت شدیم،
‫به زمان قبل از مرگش سفر کردیم.
‫خب، اگه واقعاً درست باشه،
‫وقتی موساشی برنده بشه،‫ دروازه دوباره پیداش می‌شه، نه؟
‫بعد اون‌موقع می‌تونم ازش رد شیم و پیش سایاکا و بقیه برگردیم!
‫خیلی‌خب!
‫منتظرم باش، کوجیرو!
‫قوی‌تر می‌شم،
‫و وقتی برگشتم حسابتو می‌رسم!
‫موساشی-ساما!
‫مهمون آوردید؟
‫من اوتسو هستم. می‌شه اسمتونو بپرسم؟
‫پس شما اهل این دوره‌ی زمانی نیستید؟
‫درسته.
‫آره انگاری.
‫اون همیشه اینطوری تمرین می‌کنه؟
‫بله، هرروز.
‫موساشی-ساما هیچ‌وقت نشده روزی با شمشیر تمرین نکنن.
‫چقدر جدی و مصمم.
‫پس چی شد اون ریختی شد؟
‫دوئلشون با کوجیرو-ساما هم چندروز دیگه‌ست.
‫عا، صحیح.
‫موساشی، اون کوجیرو رو شکست داده.
‫می‌گم، موساشی...
‫کوجیرو از یه‌جور تکنیک خفنی استفاده می‌کنه، نه؟
‫منظورت سوبامه‌گائشی‌ـه؟
‫می‌تونی اون حرکتشو شکست بدی؟
‫سوبامه‌گائشی با یه ضربه‌ی رو به پایین شروع می‌شه،
‫و وقتی حریف دفعش کرد،
‫بلافاصله یه ضربه‌ی رو به بالا می‌زنه.
‫مثل یه گنجشک پرسرعت، برق‌آسا و سریعه، ‫برای همین این اسم رو بهش داده.
‫کوجیرو استاد این حرکته.
‫به محض اینکه بهت بخوره، تیکه‌تیکه می‌شی.
‫پس چطوری می‌خوای شکستش بدی؟
‫حمله‌ی مستقیم بدون هیچ ترسی.
‫این راه پیروزی قطعیه.
‫فقط همین؟
‫دقیقاً.
‫ولی ماکنش خیلی خفنه و دراز می‌شه.
‫اعتقاد به اینکه با برش حریف از دور، برتری کسب می‌کنی...
‫طرز فکر ضعیف‌هاست.
‫اگه بتونی از دفاع حریفت عبور کنی،
‫احتمال پیروزی دور از چشم نیست.
‫درضمن...
‫هیچ سامورایی‌ای بدون داشتن هدف پیروزی، دوئلی رو قبول نمی‌کنه.
‫نمی‌ترسی؟
‫داشتن ذره‌ای ترس...
‫به معنی اینه که به‌قدر کافی تمرین نکردم.
‫با تمرین کافی، اعتمادبه‌نفس به‌دست میاری.
‫و اون اعتمادبه‌نفس، در شمشیر مجسم می‌شه.
‫اعتمادبه‌نفس کلید پیروزیه.
‫مهم‌ترین چیز، اطمینانِ فرد به توانایی‌هاشه.
‫روز به روز به تمرین ادامه بده،
‫و یه‌روز تو هم متوجهش می‌شی، یایبا-دونو.
‫پس می‌شه حداقل تا زمان دوئلت منو تمرین بدی، موساشی؟
‫باشه. مشکلی نیست.
‫خب پس،
‫بیا شروع کنیم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫صرف‌نظر از مبارزه، پیروزی نیازمند ابتکار، ابتکار و ابتکاره!
‫خودتو برای حمله آماده کن، و شمشیر ازت پیروی می‌کنه!
‫تمریناتت هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنن.
‫تمرینات بی‌شماره که قدرت درخشیدن رو بهت می‌ده.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب، تا همینجا کافیه.
‫عه؟ تموم شد؟
‫شش روز گذشته.
‫دوئل فردا انجام می‌شه.
‫تمرین صرفاً بازی با شمشیر نیست.
‫نگرانم برنده می‌شید یا خیر.
‫چیزیش نمی‌شه!
‫مطمئنم!
‫موساشی از قصد دیر می‌ره تا رو اعصابِ کوجیرو بره و برنده بشه!
‫موساشی-ساما هیچ‌وقت به چنین عمل بزدلانه‌ای دست نمی‌برن!
‫فکر کنم اسمشو هنر جنگ یا همچین چیزی گذاشته بود.
‫مگه نه، موساشی؟
‫بی‌احترامی به‌ زمان مبارزه، لکه‌ی ننگ افتخار یه ساموراییه!
‫قصد انجام چنین کاری رو ندارم!
‫بیا، دیدی؟
‫خب...
‫حس بدی بهش دارم.
‫اگه تاریخ تکرار نشه،
‫ممکنه روی نتیجه‌ی دوئل تأثیر بذاره...
‫پس اگه موساشی ببازه...
‫نمی‌تونیم به زمان خودمون برگردیم.
‫نمی‌شه که.
‫پس چه بلایی سر سایاکا و بقیه میاد؟
‫چه اتفاقی برامون میفته؟
‫وای نه!
‫یایبا اینا به گذشته فرستاده شدن؟
‫زودباش برگرد، یایبا!
‫بدون تو می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫دفعه بعد: «دوئل در جزیره گانریو.»
‫کوجیرو، وقت دوئله!
‫قسمت 8 ‫دوئل در جزیره گانریو