..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بله، دارم میام!
‫اومدم، آه...
‫می‌تونم بپرسم کی...
‫ببخشید که مزاحم می‌شم،
‫مایلین من رو به‌عنوان خدمتکارتون استخدام کنین؟
‫یه روز یه خدمتکار سرزده برای کار اومد به خونه‌مون.
‫ببخشید. پدر و مادرم فعلاً خونه ‫نیستن، برای همین اینجا انقدر وضعش داغونه.
‫ایرادی نداره.
‫آه، چیزی برای نوشیدن می‌خواین؟
‫لطفاً خودتونو به زحمت نندازین.
‫با بی‌فکری به خونه‌ام راهش دادم،‌ ولی...
‫واقعاً برای کار اومده اینجا؟
‫نمی‌خواد سرم کلاه بذاره یا یه‌ جنس تقلبی بهم بندازه؟
‫شاید بهتر باشه چندتا سؤال الکی ازش بپرسم و بفرستمش بره پی کارش.
‫چیزه...
‫از اونجایی که خدمتکارید، مطمئناً قبلاً ‫جای دیگه‌ای کار کردین، درسته؟
‫معمولاً‌ چیکار می‌کردین؟
‫سؤال خوبیه.
‫معمولاً آدم اینا می‌کشتم،
‫البته فقط افراد خائنی رو که به اربابم نارو زدن.
‫ درواقع اربابم من رو اینجا فرستادن.
‫چیز، مزاح کردین دیگه، نه؟
‫مزاح؟
‫باید پاشه بره!
‫فقط باید بدون اینکه برنجونمش، از اینجا بیرونش کنم!
‫ببخشید... منظورتون از اینکه ارباب‌تون ‫شما رو اینجا فرستاده، چیه؟
‫ایشون ارتباطی با خانواده‌ی ما دارن؟
‫شما نوه‌ی زنی هستین که درگذشته...
‫پسر دوم پسرخاله‌ی همسر فرزند قانونی اربابم رو تیغ می‌زد.
‫این عملاً غریبه‌ست!
‫وای! ریدم! پریدم وسط حرفش و احمق جلوه‌ش دادم!
‫یا خدا، انگار کفرش رو بالا آوردم!
‫باید بحث رو عوض کنم!
‫عــ ــ عجب، آدم‌کشی، ها؟ ‫تاجایی که می‌دونم انواع‌واقسام روش‌ها برای انجام این کار هست.
‫شما توی کدوم روش تخصص دارین؟
‫خودتون چی فکر می‌کنین؟
‫چقدرم به خودش می‌نازه!
‫معمولاً این‌ها رو محض تمرین پرت نمی‌کنم، ‫ولی به‌نظرم اگه اینجوری انجامش بدم...
‫می‌تونم مهارت‌هام رو راحت‌تر بهتون نشون بدم.
‫چــ ــ‌ چیزه... کسی نیست که بخوام به قــ ــ قتل برسه.
‫و این اربابی هم که بهش اشاره کردین رو نمی‌شناسم.
‫واقعاً نمی‌فهمم برای چی اومدین اینجا، ولی...
‫متأسفانه... نمی‌تونم...
‫استخدام‌تون کنم.
‫که اینطور.
‫ببخشید که مصدع اوقات‌تون شدم.
‫با اجازه‌تون، رفع زحمت می‌کنم.
‫خیال برم داشته بود؟
‫هوم؟
‫این عملاً غریبه‌ست!
‫برای چی اونقدر ذوق کرده بودم؟
‫حالا باید کجا برم...
‫آهــــــــــای!
‫خانم خدمتکار! اینو جا گذاشتین!
‫جلو پات رو نگاه کن!
‫خانم... خدمتکار؟
‫چــ ــ‌ چیزیتون... که نشد؟
‫خــ ــ خیلی ممنونم.
‫عــ‌ ــ عذر می‌خوام.
‫تاحالا اینجوری جون کسی رو نجات نداده بودم، و...
‫قــ ــ قلبم داره از جاش کنده می‌شه.
‫بفرمایین... اینو جا گذاشتین.
‫ممنونم.
‫خانم خدمتکار!
‫راستش دنبال کسی می‌گشتم که توی نظافت خونه کمکم کنه.
‫می‌تونین بهم کمک کنین؟
‫چاقو،
‫گفته می‌شه اولین وسیله‌ای بوده که بشر به کار برده.
‫به‌اندازه‌ای ساده‌ست که هرکسی می‌تونه ازش استفاده کنه،
‫با این‌حال، اگر دست‌ یه آدم حرفه‌ای بیفته، ‫قطعاً‌ می‌تونه جون یه هدف رو بگیره.
‫نــ ــ نه، صــ ــ صبر کنین!
‫مــ ــ می‌دونم یه چیزی تو مایه‌های کمک خواستن بهتون گفتم،
‫ولی کاری که ازتون می‌خوام بکنین، نظافته!
‫می‌دونین، تمیزکاری!
‫تمیز... تمیزکاری...
‫بله. من راه‌وچاه «تمیزکاری» رو بلدم.
‫نه در حیطه‌ی آدم‌کشی!
‫پس منظورتون چه‌جور «تمیزکاری»ـــه؟
‫گرفتی ما رو. این بازار شام رو نگاه!
‫و بله، مسببش بنده‌ام، ولی!
‫عجب.
‫مطمئناً توی یکی از این کیسه‌ها جنازه هســـ-
‫بیاین یه‌لحظه بیخیال این موضوع شیم!
‫خب، ببینین، مثلاً... بیرون بردن کیسه زباله‌ها، ‫جاروبرقی کشیدن، شستن لباس‌ها...
‫چیزی که نیاز دارم یه مستخدم خونه‌ست!
‫یه مستخدم خونه...
‫به‌هرحال، جونم رو نجات داد،
‫و به‌نظر آدم بدی نمیاد.
‫اگه از پس این کارهای خونه بربیام، استخدامم می‌کنین؟
‫چی شد یهو؟
‫همین یه ثانیه پیش وسایل نظافت رو بهش دادم!
‫چطور می‌تونه انقدر دست‌وپاچلفتی باشه؟!
‫عــ ــ عــ ــ عذر می‌خوام.
‫فــ ــ فوراً اینجا رو تمیز می‌کنم‌ـــــ
‫خانم خدمتکار...
‫ببخشید که نگران‌تون کردم.
‫بیشتر از این نمی‌تونم آبروی خودمو ببر‌ــــ
‫آه، پناه بر خدا.
‫خانم خدمتکار، شما...
‫یکم‌ــــ نه، زیادی...
‫دست‌وپاچلفتی نیستین؟
‫واقعاً متأسفم.
‫بعداز این‌همه خرابکاری،
‫مطمئناً دیگه از استخدام کردنم منصرف شدین.
‫خب، این من بودم که ازتون خواستم ‫کاری رو بکنین که توش وارد نیستین، و...
‫هیچ‌وقت برای شروعِ یادگیری دیر نیست، مگه نه؟
‫منم کمکتون می‌کنم.
‫نه، بیاین باهم اینجا رو تمیز کنیم.
‫کمکم می‌کنین؟
‫وای!
‫هال پذیرایی به‌نظر خیلی تمیز و مرتب میاد! ‫شروع معرکه‌ای داشتیم!
‫واقعیت اینه، انگیزه‌ی کافی نداشتم ‫که تنهایی این‌همه کارو انجام بدم!
‫واقعاً کمک بزرگی کردین. دستتون درد نکنه!
‫ای وای من! اصلاً نفهمیدم کِی انقدر دیر شد!
‫از بس سرم شلوغ بود، یادم رفت ناهار بخورم.
‫اوه!
‫می‌گم احیاناً آشپزی بلدین...
‫آه... عا، ببخشید.
‫غصه نخورین! همین‌الانش لیست بهترین غذاهای ‫ممکن برای امشب رو توی ذهنم دارم!
‫پس اول می‌تونین با خیال راحت حموم کنین!
‫واقعاً کمک بزرگی کردین. دستتون درد نکنه!
‫من یوکویا هیتویوشی‌ام!
‫یه دانش‌آموز عادی سال دوم دبیرستان.
‫دارم نهایت لذت رو از تعطیلات تابستانی بدون خانواده‌ام می‌برم،
‫و الان بیشتر از همیشه مضطربم!
‫هرچی نباشه، یه خدمتکار یهو از ناکجاآباد سروکله‌ش جلوی ‫خونه‌ام پیدا شد که ادعا داره یه آدم‌کشه...
‫نه، دلیلش این نیست!
‫چــ ــ چیکار باید بکنم؟
‫با شناختی که از این خانومه دارم، احتمالاً قراره ‫با بی‌خیالی فقط با یه حوله تنش از حموم دربیاد‌-
‫ببخشید...
‫بــ ــ‌ بله؟!
‫ممنون که اجازه دادین اول من حموم کنم.
‫جوانی ازدست‌رفته‌ام!
‫می‌گما، لازم نیست به خودتون سخت بگیرین، باشه؟
‫مشکلی نیست. کار با چاقو تنها چیزیه که توش از همه سرترم.
‫خردکردن کلم رو تموم کردم!
‫مــ ــ ممنونم.
‫حالا فقط مونده سوپ میسوی فوری رو ‫آماده کنیم و تونکاستو رو کنارش قرار بدیم!
‫تونکاتسو...
‫هان؟ نمی‌دونین تونکاتسو چیه؟
‫ممکنه درگذشته چیزی شبیه بهش خورده باشم.
‫ولی، علاقه‌ی چندانی به غذا ندارم، ‫و معمولاً چیز زیادی ازش یادم نمی‌مونه.
‫همیشه غذا رو به چشم چیزی دیدم که ‫صرفاً برای تقویت بدنت مصرفش می‌کنی،
‫برای همین هیچ‌وقت به طعم یا شکلش اهمیت ندادم.
‫جدی می‌گین؟! نصف عمرتون بر فناست که!
‫ولی... به‌محض اینکه یه گاز از این تونکاتسو ‫بزنین، دنیاتون زیر و رو می‌شه!
‫بفرمایین!
‫«مغازه‌ی خوراک فرعی کاتسودا» که...
‫60 سال پیش تأسیس شده، مایه‌ی افتخار ‫مرکز خرید شهر ماست!
‫صبح خروس‌خون، آقا و خانم کاتسودا با حوصله...
‫خوراک فرعی رو که علاوه‌ بر ارزون بودن، خوش‌مزه هم هست، تهیه می‌کنن!
‫شایعات می‌گن که حتی سلبریتی‌های مشهور هم ‫یواشکی برای چشیدن دست‌پخت‌شون، به این مغازه سر می‌زنن!
‫خب دیگه، توضیح اضافه نمی‌دم... ‫لطفاً تونکاتسوی کاتسودا رو نوش جان کنین!
‫شوخی می‌کنی! این سردترین عکس‌العملی‌ــه که تاحالا از یکی دیدم!
‫چیزه... بفرمایید میل کنید.
‫خیال‌تون راحت!
‫اگه اینجوری بکنیم...
‫و اونجوری... بفرما!
‫شام دو نفر آماده‌ست!
‫شام من و شما، خانم خدمتکاـــــ
‫حالا که فکرشو می‌کنم...
‫اسمتون چیه، خانم خدمتکار؟
‫اسم... من اسم ندارم.
‫تاحالا، کارفرمام من رو به هر اسمی ‫که دل‌شون می‌خواست صدا می‌زدن.
‫پس شما هم می‌تونین من رو ‫به هر اسمی که ‫دوست داشتین صدا بزنین، یوکویا-ساما.
‫واقعاً؟ هوم...
‫خب، اگه اشکالی نداره، گمونم ‫فعلاً به همون خانم خدمتکار اکتفاء ‌کنم؟
‫گویا توی اسم‌گذاری تعریفی ندارم.
‫عجیبه.
‫تاحالا هیچ‌وقت برام مهم نبود که من رو به چه اسمی صدا می‌زنن...
‫خب دیگه!
‫ایتاداکیماس!
‫ایتاداکیماس.
‫وای! چه خوش‌مزه‌ست! یه پا نابغه بودم و خبر نداشتم!
‫نــ ــ نظرتون چیه؟
‫طبق معمول،
‫نمی‌تونم تشخیص بدم مزه‌ش خوبه یا بد.
‫ولی...
‫احساس... گرما می‌کنم.
‫چطوره؟ خوبه؟
‫بله. بی‌نهایت خوش‌مزه‌ست.
‫خداروشکر!
‫احساس گرما می‌کنم...
‫به‌خاطر حموم، غذا...
‫و همچنین این فرد.
‫اوه! اشکالی نداره اتاق‌تون، اتاق ته سالن ‫توی طبقه‌ی دوم باشه، خانم خدمتکار؟
‫اوه...
‫لحاف و ملافه و روبالشی تمیز براتون گذاشتم،
‫ولی اگه مشکلی داشتین، حتماً بهم بگین، باشه؟
‫یه اتاق برام تدارک دیدین...؟
‫اوهوم!
‫اسم...
‫من اسم ندارم.
‫قبولی.
‫پوستی داری به سفیدی برف، ‫و همچنین قلبی داری که به همون‌اندازه سرده.
‫از امروز، اسم تو...
‫من اسم ندارم.
‫که اینطور. پس دلیلش اینه.
‫نمی‌خوام من رو به اسمی صدا بزنه که معنیِ «سرد» می‌ده.
‫هوم... اوه؟ دارین اون تونکاتسو رو همون‌طوری می‌خورین.
‫مگه نباید این‌کارو بکنم؟
‫روی تونکاتسو باید سس تونکاتسو بریزی.
‫این سس اصل مغازه‌ی خوراکی فرعی کاتسوداست!
‫سس تونکاتسو...
‫اوه!
‫خوش‌مزه بود؟
‫آ...ره...
‫سس... تونکاتسو...
‫خیلی وقت بود این خواب رو ندیده بودم.
‫گمونم یکم از رامن لیوانی مونده.
‫هـــــــه؟! کسی توی آشپزخونه‌ست؟!
‫معمولاً آدم می‌کشم...
‫هـــــــــــــه...
‫ا ــ امکان نداره، نه؟
‫آه! چیزه!
‫مــ ــ‌ من فقط داشتم... معذرت می‌خوام!
‫نه، اشکالی نداره. خیالم راحت شد.
‫گشنه‌تون بود، خانم خدمتکار؟
‫منم گشنه‌ام شد، برای همین...
‫خب، من...
‫وقتی به این فکر کردم که هر روزی‌ ـــ‫از جمله فردا‌ـــ ‫ممکنه آخرین روز زندگی‌ام باشه،
‫به این فکر افتادم که نمی‌خوام بدون چشیدنِ ‫طعم این سس برای آخرین بار بمیرم، پس...
‫دراین‌صورت، یه ایده‌ی عالی دارم!
‫سس فوندو قلابی!
‫محتویاتش همچین مالی نیستن، ولی...
‫نوش جان کنین!
‫سس... تونکاتسو...
‫ببینم، صرفاً طعم خود سس رو دوست دارین؟
‫می‌گم که...
‫خواب ترسناکی دیدین، یوکویا-ساما؟
‫هــــه؟ چطور مگه؟
‫وقتی از تختم بیرون اومدم تا برم ســ ــ سس رو لیس بزنم،
‫از اتاق‌تون صدای آه‌وناله شنیدم.
‫اولین چیزی که به ذهنم رسید، احتمال قویِ اقدام به آدم‌کشی بود،
‫و بدون اجازه وارد اتاق‌تون شدم.
‫دقیقاً چه احتمالی؟!
‫پس... من رو دیدین؟
‫خــ ــ خیلی خجالت‌آوره! چیزی نگفتم؟
‫چرا. بارها گفتین «مامان».
‫منم...
‫یه خواب دیدم.
‫سس تونکاتسو باهام شروع به حرف‌زدن کرد.
‫حرف‌زدن؟
‫بهم گفت، «ببین چقدر بزرگم، پس هرچقدرم ‫من رو لیس بزنی، تموم نمی‌شم.»
‫«می‌تونی هرچقدر خواستی من رو بخوری.»
‫ولی وقتی اومدم جلو که لیسش بزنم، از خواب بیدار شدم.
‫وای پسر... عجب خواب غم‌انگیزی بوده.
‫ولی...
‫اولین‌بارم بود.
‫تابه‌حال، همه‌ی خواب‌هام درمورد کشتن یا کشته‌شدن بوده.
‫و هیچ‌وقت با دیدن این خواب‌ها، یا بیدار شدن، ‫احساس خاصی پیدا نمی‌کردم.
‫اولین‌بار بود که حس کردم دلم می‌خواد ادامه‌ی خوابم رو ببینم.
‫برای همین...
‫یه‌ذره دلم براتون سوخت که ‫مجبور شدین تو یه همچین روزی کابوس ببینین.
‫و اینکه، هیچ راهی برای بهترکردن حال‌تون بلد نبودم.
‫این باعث شد شدیداً احساس ناراحتی و درماندگی کنم.
‫ببخشید که نگران‌تون کردم.
‫من هرچند وقت یه‌بار این خواب رو می‌بینم.
‫مامان... کجا داری می‌ری؟
‫مامان...
‫بچگی‌هام همیشه کابوس می‌دیدم، ‫و هروقت که با گریه از خواب بیدار می‌شدم،
‫تاوقتی که سرمو روی زانوهای مامانم ‫نمیذاشتم، مطلقاً خوابم نمی‌برد.
‫گذاشتن سر روی زانو...
‫پس...
‫لطفاً سرتونو روی زانوهام بذارین.
‫چــــــی؟!
‫نه! نه، نه، نه، نه!
‫اون‌موقع بچه بودم!
‫الان، یه پسر معمولی‌ام که به اخلاقیات و افکار عمومی واقفه!
‫و ضمناً، یه پسر نوجوون نباید... هان؟
‫همون‌طور که فکرشو می‌کردم، من نمی‌تونم...
‫تو فقط برای کشتن متولد شدی.
‫من... من نمی‌تونم...
‫آه... خیلی سردمه...
‫چقدر نرمه!
‫چقدر گرمه!
‫بله... برای منم گرمه.
‫می‌گم... یوکویا-ساما؟
‫آه، چیزه... می‌تونین من رو هیتویوشی صدام بزنین، پس...
‫مــ ــ متوجه شدم.
‫پس گمونم... من...
‫به‌نظرتون الان می‌تونین بخوابین، هیتویوشی-ساما؟
‫آره... ممنونم.
‫این داستان راجع‌به اینه که یه خدمتکار ‫دوست‌داشتنی چطور یه خانواده پیدا کرد.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
یوکویا
1
قـــســـمـــت
.تو ملاقات سرنوشت‌سازم با
『 』
چای گیوکورو
یوکویا
مغازه‌ی خوراک فرعی کاتسودا
کروکت کدو حلوایی
‫130 ین
کروکت گوشت چرخ‌کرده
‫130 ین
کروکت
‫110 ین
مغازه‌ی خوراک فرعی کاتسودا
سس کاتسودا
یوکویا