‫یوکی-سان!
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫آه... یه خواهشی ازتون دارم.
‫«یه‌ خواهش»؟
‫این.
‫آه...
‫می‌دونم تغییر دادن ظاهرت توی تعطیلات ‫تابستونی یه‌جورایی خزبازیه، ولی...
‫از وقتی‌که دوستم گوش‌هاشو سوراخ کرده، منم تو فکرشم!
‫ولی خودم جرئت انجام این‌کارو ندارم، پس...
‫می‌خواستم بپرسم اگه می‌شه شما زحمتشو بکشین.
من این‌کارو انجام بدم؟
‫دیدم گوش‌های خودتونم سوراخن،
‫برای همین به فکرم رسید اگه از یه‌ فرد باتجربه ‫خواهش کنم خطرش کمتره، موافقین؟
‫متوجه شدم.
‫مچکرم!
‫حالا، لطف کنین و سریع با یه حرکت سوراخ‌شون کنین!
‫یوکی-سان؟
‫آیین‌ خوارسازی تازه‌واردان، پاگشایی تحقیرآمیز و یا حرام‌زاده‌سازی به هر اقدام ‫خفت‌بار، تحقیرآمیز و ‫سوءاستفاده‌گرانه‌ای گفته می‌شود که اعضای جدید یک گروه، فارغ از خطرات یا خواست‌شان، باید انجام دهند.
‫ا ــ این یه‌جور آیین خوارسازی برای کارکنای جدیده؟
‫قصوری ازم سر زده؟
‫هــــــــــه؟!
‫معذرت می‌خوام!
‫من به‌هیچ‌وجه نمی‌تونم کار شنیعی...
‫مثل شکافتن گوشت‌تون انجام بدم، هیتویوشی-ساما!
‫بابا، مگه تو قبلاً برای امرار معاش شکم ملت رو پاره نمی‌کردی؟
‫چیزه، یوکی-سان...
‫هاپ، هاپ، هاپو!
‫موندم چه شکلیه...
‫شاد و شنگوله؟
‫خجالتیه؟
‫آه!
‫اونی-چان! هاپو رو نشونم بده!
‫شما احیاناً خواهر کوچیک‌تر هیتویوشی-ساما نیستین؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای!
‫خونه چقدر تمیزه!
‫هاپو چقدر نرم و گوگولی‌ــه!
‫و مهم‌تر از همه...
‫روحم هم خبر نداشت همچین ‫خانم خدمتکار خوشگلی اینجا هست!
‫چرا درموردش بهم نگفتی؟!
‫لپ‌هامو نکش!
‫بیست‌وچهار ساعته باهم چت می‌کردیم، ‫ولی حتی یه‌بارم حرفی راجع‌بهش نزدی!
‫خب آخه، نمی‌خواستم مامان درموردش بفهمه و نگرانم بشه.
‫به بابا چی گفتی؟
‫ازش پرسیدم می‌شه یه مستخدم خونه‌ی جدید استخدام کنم.
‫اون هم طبق معمول از پشت تلفن موافقت کرد.
‫نمی‌دونم بابا بهت اعتماد داره یا صرفاً توجه‌ای بهت نداره...
‫هی! الان مسئله این نیست!
‫چطور تونستی این قضیه رو این‌جوری از خواهر کوچیکت قایم کنی؟
‫می‌دونی که این ‌کارت غیرقابل‌بخششه؟
‫شما دونفر توی خونه‌های جداگونه‌ای زندگی می‌کنین؟
‫بــ ــ بله.
‫می ـــ می‌گم...
‫آه!
‫چیزه فقط... انقدر خوشگلین آبجی خانوم که تو مغزم نمی‌گنجه!
‫ریکو جونش برای خوشگل‌ها در می‌ره.
‫برای همینه که نمی‌خواستم بهش بگم.
‫می‌دونستم قراره سرم رو ببره.
‫انگشت‌هاتو از توی دهنم دربیار!
‫اونی-چانِ نامرد!
‫چطور تونستی تک‌خوری کنی؟!
‫آه، یادم رفت خودم رو معرفی کنم!
‫من ریکو اَم،
‫خواهر کوچیکه‌ی خان داداش مشنگم.
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم!
‫حتماً باید اون وسط یه فحش هم بار من می‌کردی؟!
‫در فرهنگ ژاپنی، از کلمه‌ی «اُریکو» برای تعریف از بچه‌ی کوچیک فرد دیگری ‫استفاده می‌شه ‫که به‌معنای باهوش و زرنگه. اُ برای خطاب مؤدبانه و ریکو هم به‌معنای باهوشه.
‫برای اینکه یادتون بمونه، ریکو-چان رو اُریکو-سان صدا می‌زنن!
‫خب، اسم شما چیه، اونه-سان؟
‫من... یوکی‌اَم.
‫اسم من یوکی‌ــه.
‫چه اسم قشنگی!
‫بله!
‫هیتویوشی-ساما لطف داشتن و این اسم رو برام انتخاب کردن.
‫هـــــــــه؟
‫منو باش که فکر می‌کردم استعداد اونی-چان توی زمینه‌ی اسم‌گذاری صفره.
‫هــــــــه، اون براتون اسم گذاشته؟
‫بله. بنده قبلاً آدم‌کش بودم، و...
‫یوکی-سان، وایسـ ــــ
‫...از اونجایی که اسم مشخصی نداشتم، ‫ازشون خواستم یه اسم برام انتخاب کنن.
‫راست می‌گه.
‫این خیلی... خیلی...
‫فوق‌العاده‌ست!
‫هـــــاح...
‫هم زیبایین و هم قوی... این فوق‌العاده‌ست!
‫می‌تونم امضاء بگیرم؟
‫امضاء...؟
‫فقط کافیه اسم‌تون رو این پایین بنویسین.
‫توروخدا! توروخدا! خواهش می‌کنم!
‫اگه این چیزیه که می‌خواید، می‌نویسمش.
‫همون‌طوری که اونجا نشسته، کاملاً بی‌عیب‌ونقص به‌نظر میاد...
‫بیشتر بهش می‌خوره یه خانم اشرافی باشه تا یه آدم‌کش!
‫تموم شد.
‫ممنونم!
‫همین خوبه؟
‫هان؟
‫دقیقاً اون چیزی نیست که انتظارشو داشتم...
‫آه! موردپسندتون نیست؟
‫آه، نه، این‌طور نیست!
‫صرفاً توجه‌ام به دست‌خط منحصربه‌فردتون جلب شد.
‫نقطه‌‌ قوت من، ارتباط کلامی‌ــه. ‫درواقع، من به دوازده زبان حرف می‌زنم.
‫وای، خانم بین‌المللی!
‫این برمی‌گرده به شغلم که من رو به‌خاطرش ‫به نقاط مختلف دنیا فرستادن.
‫چقدر باحال!
‫با این‌حال، هیچ‌وقت خوش‌نویسی رو آموزش ندیدم،
‫پس باید ازتون بابت نشون‌دادن همچین ‫چیز ناخوشایندی عذر بخوام.
‫عیب نداره. اینم از اونجایی که شبیه ‫امضاهای آیدول‌ها می‌مونه، به‌نوع خودش بامزه‌ست.
‫دراین‌صورت، خیالم راحت شد.
‫آه! یه فکر بکر به سرم زد!
‫یه فکر بکر؟
‫آره! موضوعم برای تکلیف تحقیق تعطیلات تابستونیِ امسالم می‌شه...
‫یوکی-سان!
‫همین‌الانش تصمیمت رو گرفتی، نه؟
‫اشکال نداره؟!
‫نه اگر که شما با کسی مثل من مشکل نداشته باشین.
‫کسی بهتر از شما پیدا نمی‌شه، یوکی-سان!
‫خب، حالا...
‫حرکات کشنده‌تون رو نشونم بدین!
‫هـــــــه؟
‫ریکو!‌ چیز عجیبی برای مدرسه ننویس، باشه؟
‫چی فکر کردی!
‫من با یادداشت‌های کشنده‌ام درمورد مهارت‌های ‫کشنده‌ی یه خدمتکار خوشگل، یه دفتر خاطرات کشنده می‌نویسم!
‫هـــــــه؟ مطمئنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫ریکو-ساما.
‫لطفاً اگر امکانش هست، تشریف ببرین به حیاط.
‫به روی چشم!
‫وای... خدا جونم!
‫خیلی‌خب، شروع می‌کنم.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫وای!
‫می‌گما، یوکی-سان! اون چاقوهه رو ‫چند لحظه پیش از کجا بیرون کشیدین؟
‫از جیب سینه‌ام.
‫چندتا دیگه دارین؟ کجا نگه‌شون می‌دارین؟!
‫اولش شونزده‌تا برمی‌داشتم.
‫شونزده‌تا؟!
‫ولی، هیتویوشی-ساما عرض کردن که خیلی زیاده،
‫برای همین الان پنج‌تا همراهم دارم.
‫اون پنج‌تا کجان؟
‫یکیش توی جیب سینه‌امه، و...
‫دوتا چاقو با بند جوراب به هر پام وصلن،‌ که درمجموع می‌شه پنج‌تا.
‫وا ــ‌ وا ــ وایسین!
‫صبر کنین!
‫وای، چه زنگوله‌ی بامزه‌ای!
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫ولی، مشکلی توی کارتون ایجاد نمی‌کنه؟
‫قبل‌از اینکه هدفم صدای زنگوله رو بشنوه، ‫من ضربه‌ی مهلک رو بهش وارد کردم.
‫چقدر باحــــــال!
‫منم می‌خوام اینو بگم!
‫«قبل‌از اینکه هدفم صدای زنگ رو بشنوه...»
‫همه به‌وضوح صدای غار و غور شکمت رو شنیدن، ریکو.
‫چیکار کنم خب! گشنمه!
‫باشه، باشه.
‫به‌هرحال، وقت ناهارم هست. ‫چطوره یه‌چیزی درست کنیم؟
‫فهمیدم!
‫غذای مخصوص‌تون چیه، یوکی-سان؟
‫هـــــه؟
‫نمی‌دونم غذا به حساب میاد یا نه، ولی...
‫دقیقاً همین رو می‌خوام ببینم!
‫الان نباید...
‫اون‌طوری فیش فیش با چاقوتون خردشون کنین؟
‫چرا، ولی به این نتیجه رسیدم که این بهترین راه برای خرد‌کردنشه.
‫عالیه!
‫گمونم از کلم خالی غذا درنمیاد.
‫احتمالاً بتونیم امشب همراه یه‌چیزی بخوریمش.
‫اوه.
‫امروز جشنواره‌ی تابستونی برگزار می‌شه!
‫می‌خوام برم!
‫بزنین بریم!
‫اونجا یه‌چیز به‌خصوصی هست که ازش خوش‌تون میاد، یوکی-سان.
‫منظورتون چیه؟
‫یه غرفه‌ی کراکر سنبی که با اون سس سرو می‌شه.
‫سس... سنبی...
‫چــ ــ چیزه، هیتویوشی-ساما...
‫اوهوم. مشکلی نیست. بیاین بریم.
‫پس قطعی شد! ‫جشنواره‌ی تابستونی، صبر کن که اومدیم!
‫از الان معلومه حسابی خوش می‌گذره!
‫خب!
‫جانمی!
‫تیراندازی!
‫تــ ــ تیراندازی... در حیطه‌ی تخصصی من نیست.
‫وای خدا!
‫چی... شد؟!
‫لــ ــ لطفاً‌ راز کارتون رو بگین، متخصص ماهی قرمز!
‫رازش اینه که...
‫هر نشونی از حضورت رو پاک کنی و ‫سریعاً از پشت هدف رو غافلگیر کنی.
‫که اینطور!
‫از مچ دست تا نوک انگشت‌هات، انعطاف بیشتری به خرج بده.
‫باشه!
‫خوش به حالت، دختر خانوم؛
‫که همچین خواهر بزرگ‌تر مهربونی داری.
‫عالیه، مگه نه؟
‫سُـــ...
‫سس... کاتسودا...
‫واقعاً هستش! خوش‌حال شدین، مگه نه یوکی-سان؟
‫خدمت شما!
‫سس... خوش‌مزه‌ست...
‫سس... خوش‌مزه‌ست!
‫مثل سنجاب می‌مونه!
‫کیف می‌کنم وقتی می‌بینم انقدر ازش لذت می‌برین، خانم.
‫خوش‌حال شدم.
‫بفرمایید، یکی هم مهمون من!
‫وایسین، وایسین! می‌رم براتون نوشیدنی بگیرم!
‫ریکو؟!
‫نگران نباش! سه‌سوته برمی‌گردم!
‫از دست تو...
‫حس می‌کنم اگه این اطراف بگردیم، ‫بیشتر همدیگه رو گم می‌کنیم،
‫پس بیاین همون‌جا منتظرش بمونیم.
‫نمی‌دونستم جشنواره‌ها این‌شکلی‌ان.
‫یوکی-سان، تاحالا به جشنواره‌ای نرفته بودین؟
‫خیر.
‫روز جشنواره برای من به‌منزله‌ی این بود که...
‫وای...
‫چقدر قشنگه!
‫بفرمایید، یوکی-سان!
‫جشنواره‌های تابستونی حرف ندارن، مگه نه؟
‫بله...
‫وای، نه!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫تکونش دادی، مگه نه پدرسوخته؟
‫خیلی خیلی راضی‌ام!
‫حتی تونستیم یه‌مقدار سس سنبی هم ‫به‌عنوان یادگاری بگیریم! مگه نه؟!
‫بله.
‫ولی...
‫اگه درست یادم باشه، هشت‌تاشو تا الان خوردین،
‫پس امروز بیشتر از این دیگه نباید بخورین!
‫چشم...
‫معلوم نیست خواهر بزرگه کدومشونه...
‫سر راهم وایسادین! برین کنار!
‫یه‌نفر لطفاً اون مرد رو بگیره!
‫کیفم رو دزدیده!
‫ریکو! یوکی-سان! مراقب باشین!
‫هــــــــه؟
‫حالت خوبه؟!
‫چی شده؟! جاییت زخمی شده...
‫ا ــ این اولین‌باره که کسی جز بابا من رو مثل پرنسس‌ها بلند می‌کنه...
‫خداروشکر که سالمی.
‫آه... سس سنبیِ یوکی-سان...
‫وحشتناکه...
‫وجداناً خدا باید از کمر همچین بی‌شرف‌هایی بزنه!
‫از کمرشون... بزنه؟
‫دزدی به کنار، کم مونده بود یکی رو بکشه.
‫هر آدمی طبیعتاً این فکرو می‌کنه.
‫متوجه شدم.
‫هــــــه؟
‫یــ ــ یوکی-سان؟!
‫آه، گازشو گرفت رفت...
‫اونی-چان! باید بریم دنبال یوکی-سان!
‫حق با توـــه... نگرانشم.
‫دفتر خاطرات من بدون توصیف یوکی-سانی که ‫یه خلافکار رو با چاقوش سوراخ سوراخ می‌کنه، کامل نمی‌شه!
‫از این حرف‌ها نزن...
‫هــــه، آب خوردن بود.
‫یوکی-سان رو دیدم!
‫بی‌نظیره! یوکی-سان مثل ابرقهرمان‌ها می‌مونه!
‫الان وقت این حرف‌هاست؟!
‫اونی-چان، اگه از این سمت بریم، ‫شاید بتونیم بهش برسیم!
‫خیلی‌خب!
‫این‌طوری اگه این بیرون توی ملاء عام وارد یه زد و خورد بشه...
‫گــ ــ گندش بزنن!
‫یوکی-سان!
‫نکشیدش!
‫این عذاب الهی‌ــه.
‫هیتویوشی-ساما...
‫عادی بودن حقیقتاً شکمم رو به غار و غور میندازه.
‫می‌خواین بریم بازم سس سنبی بخریم؟
‫آخ جون! منم یه‌خرده می‌خورم!
‫مگه نگفتی برای امروز کافیه؟
‫این درمورد من صدق نمی‌کنه!
‫خودشه! همون کیف‌قاپه‌اس!
‫آهای جناب! باید ازت بخوام همراهم به ایستگاه پلیس بیای.
‫ایش. گفتم که طوریم نمی‌شه.
‫خودم تنهایی می‌تونم برم خونه.
‫نه‌خیر، راه نداره. دیروقته و امروز خیلی اتفاق‌ها افتاد.
‫خب چون خیلی اتفاق‌ها افتاد، دیروقته.
‫کلاً برعکس گفتی!
‫حالا وایسا تا همه‌چی رو مو به مو برای همه تعریف کنم!
‫مغزشون سوت می‌کشه!
‫«همه»...
‫این تبدیل به بهترین تکلیف تحقیق تاریخ شد!
‫این «تکلیف تحقیقی‌» که می‌گین هم ‫چیزیه که همه انجام می‌دن؟
‫آره، همین‌طوره.
‫تاحالا رفتین مدرسه، یوکی-سان؟
‫مدرسه؟
‫آره! درس می‌خونی، با دوست‌هات ‫چرت‌وپرت می‌گی و عضو باشگاه‌ها می‌شی!
‫توی مدرسه کلی خوش می‌گذره!
‫وای! خورشت گوشت گاو؟!
‫یهو بدجور گشنه‌ام شد!
‫می‌خوام تو جیک ثانیه برسم خونه!
‫هوی، هوی!
‫یالا، اونی-چان، بجنب!
‫امان از دست این بچه، عینهو گردباد میاد و می‌ره.
‫ای بابا...
‫بله. ولی وقت گذروندن باهاش خیلی کیف می‌ده.
‫پس، گمونم ایرادی نداره.
‫هـــــوی!
‫یعنی... «عادی» بودن...
‫این شکلیه؟
‫اگر اینطور باشه،
‫منم می‌خوام برم مدرسه.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، تاحالا از یوکی-سان نپرسیدم چند سالشه.
‫آره، اگه بخوای دوست و این‌چیزا پیدا کنی، رفتن به مدرسه جوابه.
‫چطوره یه امتحانی بکنین؟
‫و تا به خودم بیام، اون آگوست طوفانی ‫مثل برق و باد گذشت،
‫و ترم جدید شروع شد.
‫امیدوارم یوکی-سان بتونه از پس خودش بربیاد...
‫آهای! هیتویوشی!
‫شایعات رو شنیدی؟!
‫شایعات؟
‫آره!
‫انگار یه خدمتکار خیلی جیگر اطراف شهر دیده شده!
‫حالم بهم خورد پسر!
‫شرمنده...
‫خب واقعاً به چشم میاد، نمی‌شه منکرش شد.
‫و حتی بعد از جشنواره‌ی تابستونی هم اکثراً با ریکو می‌رفت پیاده‌روی...
‫آه، عجب؟ خبر نداشتم.
‫هاها! من بردم!
‫خب، تاحالا از نزدیک ندیدمش، ولی...
‫من توی کتابخونه دیدمش.
‫برای یه کاسپلی، واقعاً سنگ تموم گذاشته بود.
‫کتابخونه؟
‫خیلی‌خب، همه بشینن سرجاشون!
‫توی کتابخونه چیکار می‌کرد؟
‫خب حالا، حدأقل کسی نفهمیده که توی خونه‌ی من زندگی می‌کنه...
‫نمی‌خوام ترم جدید رو با سیلی از سوالات شروع کنم،
‫پس احتمالاً صداشو درنیارم...
‫می‌دونم بی‌مقدمه شد، ولی یه دانش‌آموز ‫انتقالی جدید داریم که می‌خوام به همه‌تون معرفی‌اش کنم.
‫یوکویا یوکی هستم.
‫لطفاً یوکی صدام بزنین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
3
قـــســـمـــت
.یوکی-سان هستین شما
『 』
اونی-چان
‫یه سگ به‌ سرپرستی گرفتم.
ریکو-چان دفتر باهوش چاپ هشتم
یوکی
جشنواره‌ی آتش‌بازی کاتسودا زمان: 19:30-20:15
جشنواره‌ی تابستانی
سس کاتسودا
بستنی یخی
یاکی‌سوبا
تاکویاکی
غرفه‌ی تیراندازی
سس کاتسودا
‫سس سنبی ‫500 ین
سس سنبی
رامونه
‫اطلاعات یوکی-سان ‫* سس سنبی: 8 ‫* رامونه:
مامان
اونی-چان من رو می‌رسونه خونه، باشه؟
‫مراقب خودت باش. ‫امشب برای شام خورشت گوشت گاو داریم.
یوکویا یوکی
پرچرب شیر
‫پرچرب ‫شیر %100