‫یوکویا یوکی هستم.
‫عــــــه؟!
‫لطفاً یوکی صدام بزنین.
‫مثل اینکه دخترعموی یوکویاست.
‫یه صندلی جلوش خالیه، پس لطفاً همون‌جا بشین.
‫خیلی نازه!
‫ناموساً؟
‫بی‌صبرانه منتظر درس‌خوندن با شما توی یه کلاسم، هیتویوشی-ساما.
‫هــــــــــه؟! هیتویوشی-ساما؟!
‫گاوم زایید...
‫یوکی-سان! اونی‌-چان! مدرسه چطور بود؟
‫همه‌ش زیر سر توـــه، مگه نه؟
‫نیاهاها! سورپرایز با موفقیت انجام شد!
‫ریکو!
‫ولی، می‌دونی... یوکی-سان واقعاً حرف نداره!
‫اون همه‌چی رو خیلی سریع یاد می‌گیره!
‫من توی سه‌روز هرچیزی که می‌دونستم رو بهش یاد دادم!
‫آخرش حتی داشت تکالیف منم انجام می‌داد!
‫مگه نه؟
‫ریکو-ساما انقدر ازم تعریف کردن که ‫دست خودم نبود، یه‌کوچولو جوگیر شدم.
‫هــــــــه، که اینطور.
‫صبر کن، هنوز خیلی سؤال‌ها دارم!
‫مثلاً اینکه چطوری انتقالی گرفتی؟!
‫قضیه‌ی دخترعمو از کجا به ذهنت رسید؟
‫و چرا گفتی اسم فامیلی‌ات یوکویاست؟
‫ضمناً، چجوریه که باهام تو یه کلاسی؟!
‫و مهم‌تر از همه، چرا راجع‌به هیچ‌کدوم ‫از این‌ها چیزی بهم نگفتین!
‫من به‌واسطه‌ی ارتباطات مخفیانه‌ای که دارم، تونستم کمی ‫پارتی‌بازی کنم و به مدرسه‌ی شما انتقالی بگیرم.
‫ایده‌ی دخترعمو رو ریکو-ساما مطرح کردن.
‫عرض کردن اگه بگم فامیل‌تونم، راحت‌تر توی کلاس پذیرفته می‌شم.
‫و از اونجایی که الان دخترعموتونم، اسم فامیلی یوکویا رو ازتون قرض گرفتم.
‫گمونم یکم ازتون بزرگ‌تر باشم،
‫ولی گفتم اگه باهاتون توی یه کلاس باشم، ‫راحت‌تر می‌تونم بهتون خدمت کنم.
‫و دلیل اینکه تمام این جریانات رو ازتون مخفی کردم، این بود که...
‫ریکو-ساما گفتن این‌طوری بیشتر حال می‌ده.
‫آخ جون!
‫ریکو...
‫درد بگیری بچه!
‫آخ!
‫آه... ببخشید.
‫احیاناً دلخورتون کردم؟
‫آه، نه، عصبانی نیستم، فقط... یکم غافلگیر شدم.
‫خب حالا، هرچی.
‫بیاید باهم از یه زندگی دانش‌آموزی عادی لذت ببریم، یوکی-سان.
‫بله!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ای جـــــان! بالأخره وقتشه!
‫دارم میام، نون کاتسودا!
‫از سر راه برین کنار!
‫نون... کاتسودا...
‫یوکی-سان، برای ناهار می‌خواین چیکار بکنین؟
‫من تو فکرم بود بریم سوپرمارکت، ولی...
‫نون... کاتسودا...
‫عـــــه؟! نون کاتسودا می‌خورین؟
‫ولی خیلی کم میارن، باید به‌محض اینکه ‫زنگ می‌خوره فوری برین سراغش...
‫خیلی کم...
‫برای اینکه، مغازه‌ی غذای فرعی کاتسودا زود می‌بنده،
‫و دانش‌آموزها غیرممکنه بتونن بعد از مدرسه به‌موقع برسن اونجا.
‫برای همین عوضش، بوفه‌ی مدرسه‌مون چهارشنبه‌ها ‫یه‌سری از غذاهای نونی‌شون رو می‌فروشه.
‫و از همه محبوب‌تر میون‌شون...
‫نون یاکی‌سوبا با کلی سس کاتسودا داخلشه که...
‫عموماً به‌عنوان نون کاتسودا شناخته می‌شه.
‫البته من شخصاً طرفدار ساندویچ کاتسودام.
‫دراصل، کلاس ما بیشترین فاصله رو تا بوفه‌ی مدرسه داره،
‫پس حتی اگه همین الان راه بیفتیم، عمراً به موقع برسیم.
‫نون... کاتسودا...
‫بوفه‌ی مدرسه کجاست؟
‫هان؟
‫استادم یه‌بار یه‌چیزی یادم داد.
‫«حتی اگه طعمه‌ات بهت حمله کرد، باید بتونی از پا درش بیاری.»
‫لطفاً نگران نباشین، هیتویوشی-ساما.
‫من این نون کاتسودا رو بدون دشواری به دست میارم.
‫فعلاً با اجازه‌تون!
‫یــ ــ یوکی-سان؟!
‫وایسین! صبر کنین، یوکی-سان!
‫اگه خیلی جلب توجه کنین... برامون...
‫دردسر بزرگی می‌شه...
‫دوباره گذاشتم تنهایی بره...
‫نه، نمی‌تونستم جلوشو بگیرم. هیچ‌جوره نمی‌تونستم.
‫چون‌که...
‫صورتش...
‫مثل صورت دختری توی مغازه‌ی دسرفروشی بود!
‫اینو خوب می‌دونم.
‫در جست‌وجوی دسرهای خوش‌مزه،
‫راه دستیابی، زحمت، و هزینه... هیچ‌کدوم هیچ اهمیتی نداره!
‫اغراق نیست که بگیم پتانسیل واقعی یه دختر ‫توی چنین لحظاتی شکوفا می‌شه!
‫این یعنی...
‫اگه این میل و عزم راسخش برای چشیدن مزه‌ی ‫سس کاتسوداست که الان داره اون رو به حرکت وامی‌داره...
‫هیچ‌چیزی توی این دنیا نمی‌تونه جلوشو بگیره!
‫مفهوم «عادی» در وجود یوکی-سان ‫به‌سمت غیرمنتظره‌ای منحرف شده!
‫این...
‫اولین موج جمعیت کاتسوداست!
‫کسی ازم نخواسته، ولی اُریکو ریکو-چان ‫درهرصورت قراره براتون توضیحش بده!
‫جمعیت کاتسودا از کسایی تشکیل می‌شه که،
‫عاشق و شیفته‌ی غذاهای مغازه‌ی کاتسودا ‫هستن و حاضرن برای دست‌یابی بهش تا اون سر دنیا برن!
‫کاتسودا! کاتسودا!
‫اون‌ها سربازهایی‌ان که جون‌شون رو برای نون کاتسودا به خطر میندازن،
‫قدرت پاها و دویدن سرعتی‌شون رو هر روز تقویت کنن!
‫به‌علاوه، عشق‌شون به نون کاتسودا انقدر عمیقه که...
‫یه رقص عجیبی رو حین چشیدن مزه‌ش، انجام می‌دن!
‫بد شد! با این وضع...
‫یوکی-سان، که قراره از بالا روی زمین بپره،
‫درست مقابل بوفه‌ی مدرسه با جمعیت کاتسودا برخورد می‌کنه!
‫می‌تونم آینده رو پیشاپیش ببینم و اصلاً زیبا نیست!
‫خیز برداشته؟!
‫شوخیت گرفته!
‫ولی... این شاید واقعاً...
‫یه نون کاتسودا و یه ساندویچ کاتسودا لطف می‌کنین؟
‫واقعاً‌ متأسفم.
‫گفتن نون مغازه‌ی کاتسودا یک عدد برای هر نفره، واسه همین...
‫همین نون کراکت برام کافیه!
‫ولی...
‫می‌شه این رو...
‫میل کنین؟
‫نه... چرا خودتون نمی‌خورین؟
‫واقعاً اشکالی نداره من تنهایی اینو بخورم؟
‫نه بابا، نوش جون‌تون. به‌هرحال من قبلاً امتحانش کردم.
‫و ضمناً عادلانه و منصفانه به‌دستش آوردین.
‫پس...
‫می‌خواستم بابت کار خطرناکش دعواش کنم، ولی...
‫با دیدن چهره‌ی شادش،
‫دلم نمیاد توی ذوقش بزنم.
‫هیتویوشی-ساما...
‫لطفاً‌ اینو بگیرین.
‫هـــــــه؟
‫اینطوری... آه...
‫بفرمایید! لازم نیست تعارف کنین.
‫پس... با اجازه‌تون.
‫مزه‌ش چطوره؟
‫خیلی...
‫خــ ــ خوش‌مزه‌ست.
‫موچیتا، امشب اینجا می‌مونم!
‫توی تعطیلات تابستونی به‌اندازه‌ی کافی نیومدی؟
‫چی داری می‌گی؟!
‫می‌دونم یوکی-سان هر شبی که بخواد می‌تونه ‫این‌کارو باهات بکنه، ولی...
‫بفهم چی می‌گی!
‫این برای کسی مثل من...
‫که تمام این مدت یه خواهر بزرگ‌تر می‌خواست، مسئله‌ی مهمیه!
‫می‌تونیم راجع‌به مد و لباس حرف بزنیم، ‫کل شبو بیدار بمونیم و درمورد عشق صحبت کنیم،
‫یواشکی نصفه شب غذا بخوریم...
‫یه‌عالمه گزینه داریم!
‫صرفاً جهت اطلاع، من انقدر دلم یه خواهر بزرگ‌تر می‌خواست...
‫که یه زمانی، سعی کردم به خودم القاء کنم که تو خواهر بزرگ‌ترمی!
‫اونه-ساما!
‫ریکو-چان.
‫چی گفتی؟!
‫بهتره این قوه‌ی تخیل عجیبت رو کنترل کنی!
‫بگذریم...
‫اُریکو ریکو-چان یه فکری به ذهنش رسید!
‫اگه تو و یوکی-سان باهم ازدواج کنین، ‫اوضاع خیلی عالی و بی‌عیب‌ونقص از آب درمیاد!
‫چرا اون من رو بغلش گرفته؟!
‫هـــــــه؟ چون ترجیح می‌دم این‌جوری باشه.
‫اقلاً روراستی.
‫ولی از من بپرسی... به‌نظرم یوکی-سان عاشقته، اونی-چان! مطمئن باش!
‫هـــــا؟!
‫نه، نه، نه. این امکان نداره.
‫اصلاً فکر نکنم توی فاز عشق و عاشقی باشه.
‫نه نه. به‌نظرت کدوم‌مون بیشتر از احساسات یه دختر سر درمیاره، من یا تو؟
‫و ــ‌ ولی... اون روز...
‫اون با معصومیت خالص که از چشم‌هاش معلوم بود، بهم یکم نون کاتسودا داد.
‫اصلاً عاشقانه نبود.
‫شوخیت گرفته؟ این خیلی عاشقانه‌ست! ‫این یعنی هرلحظه ممکنه ازت خواستگاری کنه!
‫برای عروسی‌تون برنامه‌ای داری؟
‫چی برای خودت می‌بری و می‌دوزی!
‫هوم...
‫می‌دونم مامان احتمالاً مشکلی با این قضیه نداشته باشه،
‫ولی بابا رو نمی‌دونم.
‫درست مثل خودت، خیلی لجبازه.
‫درهرصورت، من هیچ قصدی‌ــــ
‫باید هم عروسی سبک شرقی بگیریم هم غربی!
‫کسی داره ازدواج می‌کنه؟
‫آه... نه.
‫داشتیم راجع‌به این حرف می‌زدیم که چقدر خوب می‌شد ‫اگه واقعاً خواهر بزرگه‌م می‌شدین!
‫ریکو!
‫برادرم رو دوست دارین، مگه نه، یوکی-سان؟
‫ریکو، دختره‌ی چشم سفید...
‫بله، من از صمیم قلب ستایش‌شون می‌کنم.
‫آه، یوکی-سان! می‌خوام یه خرمالو بخورم!
‫می‌شه لطفاً برام پوست بکنیدش؟
‫چشم.
‫می‌گما... یه چند وقته برام سؤاله...
‫شما معمولاً آرایش نمی‌کنین، نه یوکی-سان؟
‫بابت ظاهر ناخوشایندم عذر می‌خوام.
‫درطول روز، یکم آرایش ملایم می‌کنم، ولی...
‫چی؟ این آرزوی هر دختریه که بدون آرایش انقدر خوب به‌نظر برسه!
‫ای کاش منم همین‌قدر ناز بودم!
‫که اینطور؟
‫نمی‌شه گفت ظاهرم در گذشته فایده‌ی چندانی برام داشته.
‫نکته‌ی خوبیه!
‫خوشگلی دردسر داره، یوکی-سان!
‫قیافه‌ی من زیاد چشمگیر نیست...
‫ولی وقتی بزرگ‌تر شدم، کلی وسایل آرایشی ‫می‌خرم و خودمو ناز و خوشگل می‌کنم!
‫من چهره‌تون رو دوست دارم، ریکو-ساما.
‫دوست‌داشتنی و پرشوروشوقه، و...
‫و ــ واقعاً؟
‫بله.
‫خوش‌حال شدم.
‫جز مامان و بابام، معمولاً‌ کسی اینو بهم نمی‌گه.
‫به‌نظرتون می‌تونم اندازه‌ی شما خوشگل بشم، یوکی-سان؟
‫الان که فکرشو می‌کنم،
‫از وقتی‌که سس تونکاتسو رو کشف کردم...
‫حس می‌کنم پوستم صاف‌تر شده.
‫هــــــــه؟!
‫اگه دوست داشتین، لطفاً خودتون امتحانش کنین.
‫واقعاً خوش‌مزه‌ست؟
‫به‌نظرم طعمش رو شیرین می‌کنه.
‫مثل وقتی‌که به هندونه نمک می‌زنی؟
‫شاید حق با شما باشه!
‫اوه! به‌طرز عجیبی خوب می‌شه!
‫از من بپرسی، همین‌الانش مثل دوتا خواهر می‌مونین.
‫مطمئنم به‌لطف ریکوــه که تونسته ‫انقدر راحت خودشو با زندگی روزمره‌مون وفق بده،
‫و شاید برای دخترها بهتره هوای همو داشته باشن.
‫هی، اونی-چان! شرط می‌بندم داشتی با خودت ‫فکر می‌کردی، «اگه در آینده با یوکی-سان ازدواج کنم،
‫می‌تونم این وجه از شخصیتش رو هر روز ببینم، ‫اینطور نیست؟» یا یه‌چیزی توی این مایه‌ها، مگه نه؟
‫هان؟!
‫ازدواج؟ متأسفانه من شناخت کافی از اینجور چیزها ندارم...
‫لطفاً بیشتر از این بهم فشار نیار!
‫توی ژاپن، اونی-چان به‌محض اینکه هیجده سالش ‫شد، می‌تونه ازدواج کنه!
‫پس شما می‌تونین رسماً یه یوکویا بشین، یوکی-سان!
‫که اینطور؟
‫ذهنش رو با این ایده‌ها پر نکن!
‫خودتم اگه بتونی عروسی مثل یوکی-سان داشته باشی، خوش‌حال نمی‌شی؟
‫هـــــــــه؟!
‫به‌طور فرض!
‫خب... آ ــ آره گمونم...
‫جانمی! بله رو داد!
‫ریکو؟!
‫آه، ساکت شو دیگه!
‫خیلی‌خب!
‫دیگه نمی‌تونی پسش بگیری!
‫خیلی‌خب، ساکت شید!
‫«من یک گربه هستم،
‫اما تابه‌حال اسمی نداشتم.»
‫«محل تولدم کاملاً برایم ناشناخته است.»
‫«اما این هنوز به‌طور محو در خاطراتم زنده است.»
‫ریکوی وروجک آخر هفته یه لحظه هم تنهامون نذاشت.
‫«در جای سرد و دلگیری میو میو می‌کردم،
‫که برای اولین‌بار چشمم به موجودی به‌اسم انسان افتاد.»
‫حالا، به‌خاطرش...
‫به‌طور خلاصه، از زاویه‌ی دید یک گربه‌ی انسانی،
‫شگفتی چیزهایی رو که ما در جامعه‌ی انسانی ‫شعور متعارف قلمداد می‌کنیم به تصویر می‌کشه، و...
‫هی تو! به چه جرئتی خوابت می‌بره!
‫از قصد نبود!
‫گچ... از وسط نصف شد؟
‫چشم‌هام... چشم‌هام!
‫غیرممکنه، نه؟ کاملاً به‌ هم چسبیده بودن، نه؟
‫عذر می‌خوام!
‫آخ آخ...
‫بهش گفته بودم چاقو آوردن به مدرسه اکیداً‌ ممنوعه، ولی...
‫شاید بدون اون‌ها احساس راحتی نمی‌کنه؟
‫ببخشید!
‫گچ رفته توی چشمم...
‫عه‌وا، یه مریض جدید.
‫هان؟ مارویاما سنسه کجا رفته؟
‫من نیتا هستم و از امروز به‌عنوان پرستار مدرسه جای ایشون کار می‌کنم.
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫خب، چشمت چیزیش شده؟
‫خب...
‫دوتا تکه‌ی گچ رفتن توی چشم‌هام.
‫یه تکه‌ی بزرگ؟ توی هردو چشمت؟
‫قضیه‌ش مفصله.
‫که اینطور.
‫پس، می‌شه لطفاً روی اون تخت بشینی؟
‫چشم...
‫به‌عنوان یه پرستار مدرسه، خیلی مرموزه.
‫اون دختر خوشگله از دوست‌هاته؟
‫یا شاید دوست‌دخترته؟
‫هـــــــه؟
‫دختری که یه زنگوله به گردنش می‌بنده.
‫امروز صبح اتفاقی شما دوتا رو دیدم که باهم می‌اومدین،
‫بنابراین یکم درموردش کنجکاو شدم.
‫اوه، منظورتون یوکی‌-سان ـــه؟
‫بله، از دوست‌هامه... یا درواقع، بهتره بگم، دخترعمومه.
‫دخترعموت؟!
‫چیز خنده‌داری گفتم؟
‫نه هیچی، فقط داشتم به این فکر می‌کردم که اصلاً بهم شباهت ندارین.
‫خب، حق با اونه.
‫ولی باید بگم یکی مثل تو بیشتر به سلیقه‌ام می‌خوره.
‫هــــه؟ خــ ــ خیلی ازتون... ممنونم؟
‫واقعاً مثل یه حیوون کوچولویی.
‫به‌نظر نمیاد مردمک چشم‌هات هیچ آسیبی دیده باشن.
‫خب، پس...
‫می‌خوای مطمئن بشم مشکل دیگه‌ای نداری؟
‫هــــــه؟
‫هیتویوشی-کون.
‫وایسا! وایسا!‌ وایسا!
‫وقتی می‌ترسی خیلی بانمک می‌شی.
‫چطوری یهو کارمون به اینجا کشید؟!
‫حتی مانگاهای مستهجن هم بیشتر از این زمینه‌سازی احساسی دارن!
‫نگران نباش.
‫تازه تو از کجا اسمم رو می‌دونی؟
‫بهترین تجربه‌ی اول رو برات می‌سازم...
‫هیتویوشی-ساما!
‫چشم‌هاتون طوری‌شون نشده؟!
‫بعد از تموم شدن کلاس، در اسرع وقت خودمو رسوندم، ولی...
‫آه، یوکی-سان! خیلی ترسیدم!
‫چه اتفاقی افتاده، هیتویوشی-ساما؟
‫ای بابا! این فقط یه شوخی بود. یه شوخی به سبک پرستار مدرسه.
‫فکر زخمی که به قلب این پسر بچه می‌زنین هم بکنین!
‫آخه خیلی بانمکی. درست مثل یه همستر، معصوم و بی‌خطری.
‫ناموساً؟!
‫نه؟ باهام موافق نیستی،
‫یوکی-سان؟
‫محض اطمینان، بهت کمی قطره‌ی چشم می‌دم.
‫بیا بشین اینجا.
‫لطفاً دیگه از این شوخی‌های عجیب‌ نکنید، باشه؟!
‫آه، ببین چجوری داره می‌لرزه. ‫چقدر تو بامزه‌ای، می‌تونم درسته قورتت بدم!
‫دقیقاً منظورم این بود که از این حرف‌ها نزنین!
‫هان؟
‫یوکی-سان... شما هم؟ اینجا چه خبره؟
‫سر در نمیاــــ
‫لطفاً...
‫بهشون نزدیک نشین.
‫هـــــه؟ این یعنی...
‫از من بپرسی... به‌نظرم یوکی-سان عاشقته، اونی-چان! مطمئن باش!
‫نه نه، وایسا! این یعنی...
‫یوکی-سان حسودیش شده؟!
‫خب...
‫به‌نظر نمیاد آسیب جدی باشه، ‫اما اگه دردش شدیدتر شد،
‫لطفاً در اسرع وقت پیش یه دکتر برو، باشه؟
‫هیتویوشی-کون... و یوکی-سان.
‫یــ ــ یوکی-سان؟
‫هیتویوشی-ساما.
‫بله؟!
‫بابت چند لحظه پیش ازتون عذر می‌خوام.
‫که یهو اون‌طوری به طرف خودم کشیدمتون...
‫خــ ــ خب، فکر کنم یه‌کوچولو غافلگیر شدم.
‫یه‌چیزی هست که باید بهتون بگم، هیتویوشی-ساما.
‫هــــــــه؟! آه، این...
‫مــ ــ‌ من هنوز از نظر روانی خودمو آماده نکردم!
‫زنی که چند لحظه پیش دیدیم... توی حیطه‌ی کاری من فعالیت می‌کنه.
‫مطمئناً یه آدم‌کشه.
‫هان؟!
‫منو باش که فکر می‌کردم تو به‌خاطر کارت اینجایی.
‫خانواده‌ی ساختگی کوچولوت رو برات نابود می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت چهارم: این فرصت رو از دست نمی‌دی
دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو
یوکویا یوکی
دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو
عشق کاتسودا
حیاط مدرسه
بوفه‌ی مدرسه
‫ضلع B
‫ضلع A
استخر
سالن ورزشی
سس کاتسودا
عشق کاتسودا
نان کراکت
ساندویچ تخم‌مرغ
ساندویچ
نان یاکی‌سوبا
ساندویچ کاتسو
یوکویا
سس کاتسودا
دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو
بهداری
‫حتماً دست‌هاتون رو بشورید و غرغره کنید!
اونی-چان اونی-چان اونی-چان اونی-چان اونی-چان