..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نصف کلم، سیب‌زمینی، پیاز، و...
‫هویج.
‫خانم خدمتکار! امروز شام کاری دارین؟
‫آه، بله، گمون کنم.
‫خوبه.
‫بفرمایید. یکی دیگه هم مهمون ما.
‫ام...
‫چیزه...
‫کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫خب، تمام این مدت داشتم نگاهتون می‌کردم، و...
‫به این فکر می‌کردم که چقدر فوق‌العاده‌اید، و...
‫دلم می‌خواد درست مثل شما باشم!
‫باعث افتخارمه.
‫و راستی... از کجا می‌تونم از این لباس‌هایی که پوشیدین بخرم؟
‫این لباس‌ها؟
‫آره!
‫می‌خواستم وقتی فرصتش پیش اومد ازتون بپرسم!
‫آدم‌ها معمولاً از این‌جور لباس‌ها نمی‌پوشن، واسه همین...
‫داشتم به این فکر می‌کردم که اگه این‌ها رو بپوشم، می‌تونم درست مثل شما بشم!
‫آه، یوکی-سان!
‫هیتویوشی-ساما...
‫چه تصادفی!
‫منم تازه از کتاب‌فروشی دراومدم، و...
‫پوشیدن لباس خدمتکاری عادی نیست؟
‫و به این ترتیب، برای یک‌شنبه‌ی هفته‌ی دیگه برنامه چیدیم...
‫که با یوکی-سان بریم برای خرید لباس.
‫اونی-چان!
‫من اینجام، اینجا!
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟!
‫وقتی پیامت رو خوندم، منم گفتم باید حتماً بیام!
‫یک‌شنبه بیکارم!
‫نه، تو رو می‌دونم چرا اینجایی، ولی...
‫تو برای چی اومدی؟
‫وقتی اتفاقی صحبت‌تون رو شنیدم، ‫منم گفتم باید حتماً بیام!
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد، و ترسناکم هست!
‫عذر می‌خوام. خیال می‌کردم از شر همه‌ی شنودها خلاص شدم.
‫خب، بدا به حالت! هنوز یکی توی هال پذیرایی باقی مونده!
‫می‌شه لطفاً دور از چشم من مشغول جاسوسی پیشرفته نباشین؟
‫به سلیقه‌ات توی انتخاب لباس‌های زنونه اعتماد ندارم.
‫از من بپرسی، قابلیت اعتماد این تیم صرفاً کاهش پیدا کرده.
‫ببخشید، اونه-سان خوشگل و خفن...
‫شما هم آدم‌کشین؟
‫هوم!
‫درسته!
‫لطفاً دست از سر ریکو بردار!
‫وای... یه خانم بالغ بوی خیلی‌خوبی می‌ده...
‫تو درست مثل هیتویوشی هستی‌ــــ جالب و دوست‌داشتنی.
‫خیلی‌خب، فعلاً اون دوتا رو بذاریم کنار...
‫بیاین فوراً چندتا لباس براتون انتخاب کنیم، یوکی-سان!
‫آه! در اون مورد!
‫یه مغازه این نزدیکی‌ها هستش که پیشنهادش می‌کنم!
‫یه پیشنهاد از ریکو-ساما...
‫آه، پس بیاین بریم یه سر به اونجا بزنیم.
‫آره!
‫آماده‌این؟!
‫بله.
‫نه، این...
‫باعث می‌شه حتی بیش از پیش توی چشم باشه!
‫آه، ببخشید!
‫نتونستم مقاومت کنم...
‫به‌شخصه حس می‌کنم این‌یکی از لباس قبلی‌ام هم ‫بیشتر دست‌وپام رو می‌گیره که برام مشکل به وجود میاره.
‫براساس کارآیی انتخاب می‌کنه...
‫ولی این خیلی خیلی بهتون میاد!
‫خیلی نازه! عاشقشم!
‫هی!
‫یادت نره! ما اومدیم اینجا که لباس‌های عادی ‫بخریم که به یوکی-سان میاد!
‫می‌دونم!
‫پس حالا نوبت منه.
‫بهتون یاد می‌دم چه‌جوری مثل یه فرد بالغ یه استایل بسازین.
‫نظرتون چیه، هیتویوشی-ساما؟
‫اگه اینو برای خیابون‌ها بپوشی، هزارجور مشکل به وجود میاد!
‫حق با شماست...
‫قایم‌کردن چاقوهام توی این خیلی سخت می‌شه.
‫چاقوها هم جزئی از معیارهاتن، نه؟
‫این لباس به کنار، اگه دیگه نمی‌خواین کسی رو بکشین،
‫وای! محشره!
‫واقعاً لازمه بازم به فکر چاقوهاتون باشین؟
‫مسئله این نیست. من فقط وقتی‌که همراهن، ‫حتی اگه قایم‌شون کرده باشم، خیالم راحته.
‫اصولاً نباید چاقوهای مخفی هم همراه داشته باشین، ولی...
‫هی، شما دوتا. اگه نمی‌خواین این قضیه رو جدی بگیرین،
‫می‌شه بسپرینش به خودمون؟
‫شرمنده، شرمنده!
‫بــ ــ بیاین بعدش بریم به یه مغازه‌ی عادی.
‫آره... اعصابم خرد می‌شه وقتی می‌بینم هرچی می‌پوشی بهت میاد.
‫مثل یه مدلین...
‫چه فکر شومی توی سرته که اون لباس‌شنا ‫رو هم لای لباس‌ها یواشکی بهش دادی؟
‫خب، تو چه‌جور لباس‌هایی رو ترجیح می‌دی، هیتویوشی؟
‫چی، من؟!
‫گــ ــ‌ گمون کنم یه‌چیزی مثل... یه لباس ساحلی سفید...
‫بهشون میاد...
‫آه، آره، حتماً، حتماً.
‫جونم رو به لب رسوندی دیگه!
‫انتخاب لباس رو تموم کردیم، ولی...
‫بیشتر انگار با خرید همه‌ی لباس‌هایی که امتحان ‫کردین، از انتخاب‌کردن طفره رفتیم.
‫انتخاب بین‌شون واقعاً سخت بود.
‫هی! اون‌ها نمایشگاه هالووین دارن!
‫شنیدم هالووین یکی از بزرگ‌ترین مناسبت‌ها توی ‫ژاپنه، ولی این عجب چیزیه!
‫این عالیه! یه‌عالمه لباس هالووین دارن!
‫خیلی‌خب! بیاین همین‌الان لباس هالووین امسال اونی-چان رو از انتخاب کنیم!
‫چی، واقعاً امسال باز هم انجامش می‌دیم؟
‫معلومه! مامان هم هرسال براش لحظه‌شماری می‌کنه!
‫هی! وایسا، ریکو!
‫شکلات می‌دی یا درمان کنم!
‫منظورت «شیطونی کنم» نیست؟
‫خانم خدمتکار دراصل یه جادوگر بوده!
‫اگه بهم شکلات ندی، مستقیم می‌افتی گوشه‌ی هلفدونی!
‫پسر، این دیگه هیچ ربطی به هالووین نداره.
‫وای!‌ چه سکسی!
‫به‌نظر میاد واقعاً داره به ریکو-ساما خوش می‌گذره.
‫اون هرسال یه‌جورایی براش هیجان‌زده می‌شه.
‫اوه، هی!
‫(حمله به زامبی‌ها با چوب بیسبال) ‫دارن فیلم‌های زامبی‌محور «بتینگ دد» رو نشون می‌دن!
‫این یکی از مجموعه‌ فیلم‌های موردعلاقمه!
‫اوه، به‌نظر جالب میاد! بیاین بریم ببینیمش!
‫بریم! بریم!
‫دل‌تون می‌خواد؟
‫این یعنی باید بریم سینما، درسته؟
‫اوه؟ پس آنچنان اهل سینما رفتن نیستین، نه؟
‫ترجیح می‌دین به‌جاش توی خونه فیلم ببینین؟
‫نه دقیقاً، ولی سینماها اکثراً...
‫جاهایی بودن که بیشتر برای کشتن هدف‌هام می‌رفتم تا تماشای فیلم.
‫هیچ‌وقت چیز زیادی از خود فیلم‌ها دست‌گیرم نشد.
‫آ ــ‌ آهان، سینماها تاریکن، و همین‌طور پرسروصدا، نه؟
‫خسته شدم دیگه! من می‌رم!
‫صبر کن! نرو اون طرف!
‫بهم مغز بده!
‫جلو نیاین! جلو نیایـــــن!
‫مغز!
‫هییی!
‫زامبی‌ها... ترسناکن...
‫چیِ زامبی‌ها شما رو می‌ترسونه؟
‫به‌نظرم تو یه چشم به‌هم زدن نابودشون می‌کنین، یوکی-سان.
‫خــ ــ خب، عرض کنم که...
‫اولاً، نمی‌تونم بوی تعفن اجساد درحال‌پوسیدن رو تحمل کنم.
‫همین اول کار، یه جواب غیرعادی.
‫ضمناً، اون‌ها همین‌الانشم مردن، پس نمی‌تونم بکشمشون...
‫آه، آره. نکته‌ی خوبیه.
‫گذشته‌ی یوکی-سان براش...
‫هر اتفاقی که در گذشته افتاده، براش زندگی عادی محسوب می‌شد.
‫اون فقط می‌خواد عادی باشه، ولی این تمام چیزیه که داره.
‫تازه‌شم، من از زامبی بودن هیچ تجربه‌ای ندارم، پس...
‫هیچ‌کدوم‌مون نداریم! اشکال نداره!
‫تو یه آدم‌کشی و از زامبی‌ها می‌ترسی؟
‫واقعاً که عجیبی!
‫ببین، ببین، اونی-چان!
‫این بهشت خامه‌ی پف‌کرده‌ست!
‫دقیق‌تر بگیم، ببین این چیزه چقدر بزرگه!
‫مطمئنی بعد از این می‌تونی شام بخوری؟
‫می‌تونم اینو بخورم و بازم جا برای شام داشته باشم!
‫خوش‌مزه‌ست!
‫شما هم یکم می‌خورین، یوکی-سان؟
‫آه، اجازه دارم؟
‫البته!
‫چطور بود؟
‫خوش‌مزه‌ست.
‫باز کن دهنتو!
‫نه، نه، نه!
‫نمی‌خوام!
‫پس نوبت منه!
‫خیلی‌خب، بفرما میل کن، اونی-چان!
‫هــ‌ ــ‌ هی!
‫نه؟ خوب نیست؟!
‫خب، آره، هست، ولی...
‫پس‌رفت کردی، ناکا!
‫تو انتظاراتی که از یه عضو خاندان هیکاگه می‌ره رو برآورده نمی‌کنی!
‫همیشه حواست به دور و برت باشه.
‫هیچ‌وقت گاردت رو پایین نیار.
‫عذر می‌خوام، تاتسو نی-ساما.
‫توی تمرین امشب، روی پایین‌تنه‌ات کار کن.
‫چشم. باعث افتخارمه که می‌تونم از راهنمایی‌هاتون بهره‌مند شم.
‫خرید کردن خیلی خوش گذشت! ‫بیاین بعداً بازم بریم، یوکی-سان!
‫چشم!
‫شما هم بیاین، گریس-سان!
‫اگه تو میای، باشه!
‫دفعه‌ی بعدی، اونی-چان رو قال میذاریم و ‫خودمون سه‌تایی می‌ریم به یه گردش دخترونه!
‫خب، منم این‌جوری راضی‌ترم.
‫بعداً می‌بینمتون، گریس-سان!
‫تا بعد!
‫من ریکو رو می‌رسونم خونه.
‫شما چیکار می‌کنین، یوکی-سان؟
‫دراون‌صورت، من می‌رم خونه و شام رو آماده می‌کنم.
‫خیلی‌خب. بعداً می‌بینمتون.
‫فعلاً!
‫می‌خوای باهات بازی کنم؟
‫روش کلاً آب دهنه.
‫امروز کل روز رو بیرون بودیم، پس...
‫فرصت نکردم لباس‌ها رو بشورم.
‫حتی هیتویوشی-ساما اینجا نباشن...
‫لاأقل می‌تونم لباس‌ها رو بشورم!
‫آگه‌موچی‌تارو، بیا اون اسبا‌ب‌بازی و حوله رو هم بشوریم.
‫بیا!
‫آه! آگه‌موچی‌تارو!
‫رعدوبرق؟ یوکی-سان طوریشون نشده باشه.
‫برق خونه رفت...
‫صدای آگه‌موچی‌تارو بود؟
‫و بعدش...
‫از جا پریدین و اتفاقی حوله‌ی آگه‌موچی‌تارو رو پاره پاره کردین، ها؟
‫واقعاً عذر می‌خوام.
‫گریه نکن، موچیتا!
‫بعداً حوله‌ی پاره‌پاره‌ات رو درست می‌کنم.
‫وای. مطمئن نیستم بشه چیزی رو که در این حد پاره شده، درست کرد.
‫من با هرچیزی که دراختیار دارم... درستش می‌کنم!
‫اوه، باشه. پس دست خودتون رو می‌بوسه.
‫عالی نیست، موچیتا؟
‫آه، راستی، لباس خدمتکاری رو پوشیدین؟
‫به‌خاطر اینه که... از لباس‌هایی که خریدیم زیاد خوش‌تون نیومد؟
‫این‌طور نیست.
‫واقعاً بابت لباس‌هایی که باهم انتخاب کردیم و خریدیم، خوش‌حال بودم.
‫ولی...
‫از فردا به بعد موظفی بهم خدمت کنی.
‫این هدیه‌ای از طرف منه.
‫این لباس خدمتکاری هم برام هدیه‌ی مهمی‌ــه که استادم بهم داده.
‫این تنها چیزیه که بعد از اینکه فوت کردن، هنوزم ما رو به هم وصل می‌کنه.
‫اگه یه‌زمان تصمیم گرفتی که دیگه آدم نکشی، ‫بدون که از نظر من ایرادی نداره، شوئه.
‫اون‌موقع، معنای پشت اون کلمات رو نفهمیدم،
‫و دست آخر به‌عنوان یه آدم‌کش بهشون خدمت کردم.
‫ولی الان... این لباس خدمتکاری این فرصت رو ‫در اختیارم قرار داده که اینجا باشم.
‫حتی اگه این‌نوع لباس «عادی» به شمار نمی‌ره...
‫می‌خوام بازم این لباس خدمتکاری رو بپوشم.
‫همچین طرز فکری عجیبه؟
‫به‌نظرم عجیب نیست.
‫ولی...
‫اون گفت عجیبه که با اینکه یه آدم‌کشم، از زامبی‌ها می‌ترسم.
‫آه، آره، گریس-سان یه چیزی تو این مایه‌ها گفت، نه؟
‫این هم اصلاً عجیب نیست.
‫اینکه وقتی دلت می‌خواد لباس‌هایی رو بپوشی که دوست داری عجیب نیست،
‫یا از چیزهایی بترسی که می‌ترسوننت.
‫اینکه از لباس‌های خدمتکاری خوش‌تون میاد،
‫و زامبی‌ها شما رو می‌ترسونن، هردو صرفاً برحسب اتفاق بودن، نه؟
‫تازه‌شم، کاملاً عادیه که از یه‌سری چیزها ‫خوش‌مون بیاد و از یه‌سری چیزها بدمون بیاد،
‫و همچین عادیه که بخوای برای این احساسات ارزش قائل بشی.
‫پس، به‌نظرم فقط باید به‌دنبال عادی‌ای باشین که باهاتون سازگاره، یوکی-سان.
‫عادی‌ای که باهام سازگاره...
‫آره، آره!
‫باید یه‌خرده دیگه صبر کنی، موچیتا.
‫اول باید شام درست کنیم.
‫چی، نمی‌تونی صبر کنی؟
‫آه؟ این حوله.
‫این همون حوله‌ایه که وقتی آوردیمت خونه، پیشت بود.
‫شاید بوی پدر و مادرش روشه یا یه همچین چیزی.
‫خانواده‌ی... آگه‌موچی‌تارو...
‫آه، هیتویوشی-ساما.
‫هوم؟
‫می‌شه قبل‌از شام من یکم سعی کنم ببینم می‌تونم حوله‌ش رو درست کنم؟
‫آه، آره، ایرادی نداره، ولی...
‫منم احساسات آگه‌موچی‌تارو رو درک می‌کنم.
‫این زنگوله تنها ارتباطم...
‫با خواهر کوچکترمه که خیلی وقته ازش خبر ندارم.
‫هـــــه، خواهر کوچک‌ترتون که خیلی وقته ازش خبر ندارین؟
‫صرفاً فکر اینکه گمش کنم...
‫خواهر کوچک‌تر...
‫ها! یوکی-سان، شما یه خواهر کوچک‌تر دارین؟!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
قسمت هفتم: بالأخره ازش سر درآوردی
یوکویا
سس کاتسودا
ایستگاه اوگیسو
روز خوش‌شانسی
‫از کمد لباس‌های نسبتاً محدود یوکی-سان خبر داری؟
‫می‌خوام بدونم دیگه چه لباس‌هایی بهشون ‫میاد، برای همین می‌خوام باهاشون برم برای خرید لباس.
هم‌اکنون به حراج گذاشته شده
‫جشنواره‌ی فیلم ترسناک! ‫بتینگ دد 1 ‫بتینگ دد 2 ‫وحشت! آزمایشات مرد ‫ پادشاه خرچنگ‌ها
‫وقتی‌که دنیا تا ناموس پر از مردگانه، ‫سرنوشت بشریت وابسته به مهارت‌های ضربه‌زنی یک مرد با چوب بیسباله...
یوکویا