‫پس می‌خوای بدونی خواهر کوچیک‌تر یوکی کجاست؟
‫به من یکی نگاه نکن.
‫چرا بعد از اینکه برات رامن خریدم این رو می‌گی، انصافت کجا رفته!
‫صرفاً اطلاعات خواستن از من کم کمش انقدر هزینه رو داره.
‫تنها سرنخ‌هایی که ازش داری اون زنگوله و اسمش «هوآ»ست، درست می‌گم؟
‫من دقیقاً به‌اندازه‌ی ارزش یه کاسه رامن ‫زحمت می‌کشم، پس... ایتاداکیماس!
‫تازه‌شم، کدوم معلمی شاگردشو مجبور می‌کنه پول ناهارشوــــ
‫وقتی دارم رامنم رو نوش جان می‌کنم حواسم رو پرت نکن، خب؟
‫وای پسر. نودل‌های ژاپنی واقعاً وقتی اصل جنس باشن، مزه‌ی متفاوتی دارن.
‫خیلی بهتر از سوشی‌ـــه!
‫این احتمالاً %80 دلیلی‌ــه که هنوزم توی ژاپنم.
‫در این حد؟!
‫یوکی، تو درکم می‌کنی، درسته؟
‫تــ ــ تو... تــ ــ تو... تــ ــ تو...
‫انقدر خوش‌حال به‌نظر نیا!
‫می‌دونستم کشته‌مرده‌ی این چیزه سس کاتسودایی، ولی...
‫نمی‌دونستم ذخیره‌ی شخصی خودت رو همراهت این‌ور اون‌ور می‌بری.
‫خب، مثل کسایی که سیر اضافه می‌گیرن، نه؟ ‫یوکی-سان هم رامنش رو با سس اضافه میل می‌کنه.
‫از رامن معذرت بخواه، دختره‌ی چشم‌سفید!
‫اگه اطلاعات می‌خواید، دفعه‌ی بعدی سس مس نداریم!
‫وگرنه، توافق بی توافق!
‫فقط یه‌خرده سس مونده...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آه، معذرت می‌خوام.
‫سس‌مون تموم شده.
‫آخه می‌دونین، دانش‌آموزها براش صف کشیدن.
‫آه، که اینطور!
‫جشنواره‌ی کاتسودا نزدیکه، نه؟
‫شرمنده‌تم، خانم خدمتکار.
‫هرسال این‌موقع‌ها، نمی‌تونیم سس کافی به‌اندازه‌ی تقاضای مشتری‌ها درست کنیم.
‫خیلی‌ها هم پیش‌خرید می‌کنن،
‫پس باید حدود یه هفته صبر کنین تا بتونین سس بیشتری بخرین.
‫یک هفته‌ی تمام...
‫بازم شرمنده.
‫آه، فدای سرتون... ممنون که همیشه ســ ــ سس‌های خوش‌مزه‌تون رو درست می‌کنین...
‫این تاحالا بیشترین رشد شخصیتی‌ــه که ازش دیدم!
‫هوم... آره، حسابی سخت‌تون می‌شه ‫بخواین با این مقدار تا آخر هفته دووم بیارین.
‫قدر هر قطره رو... می‌دونم...
‫باید یه راهی برای سرحال آوردنش پیدا کنم.
‫اوه، حالا که فکرشو می‌کنم!
‫اگه دوباره خواهر کوچیک‌ترتون رو ببینین، ‫دلتون می‌خواد باهاش راجع‌به چی حرف بزنین؟
‫من خاطرات خیلی گنگی از دوران بچگی‌ام دارم.
‫حتی صورت خواهرم هم به‌طور محو یادم میاد،
‫و والدینم رو جسته گریخته یادمه.
‫قبل از اینکه حتی بفهمم اوضاع از چه قراره، تک‌وتنها بودم.
‫ولی این زنگوله رو یادمه.
‫مامانم به هرکدوممون یکی از این زنگوله‌ها داد.
‫با خودم گفتم شاید اگه پیش خودم نگه‌ش دارم، خواهرم پیدام می‌کنه...
‫ولی درطول این ده سال گذشته، هیچ چنین معجزه‌ای رخ نداده.
‫از طرفی، حقیقتش می‌ترسم از اینکه ببینمش.
‫ممکنه خواهر کوچیک‌ترم ازم کینه به دل گرفته باشه.
‫اوه، نه... کمک‌ خواستنم از گریس کار اشتباهی بود؟
‫نه، اصلاً.
‫حتی اگه همو نبینیم، همین که بدونم ‫سالم و سلامته، خوش‌حالم می‌کنه.
‫که اینطور...
‫سعی کردم بهش دلداری بدم، ولی ‫به‌جاش آخرسر اون بهم اطمینان داد...
‫سام علیکم!
‫یوکی-سان، شما خواهر کوچیکتر دارین؟
‫شرط می‌بندم اون هم تو زیبایی از شما کم نداره!
‫تایگا؟! کوباچی!
‫شما دوتا اینجا چیکار می‌کنین؟
‫هوی، هوی، من باید بهت یادآوری کنم که ‫آلبوم جدید ناکزا امروز منتشر شده؟
‫به‌علاوه...
‫از نگاه به این نسخه‌ی محدود امضاءشده که ‫توی یه لاتاری بردم، لذت ببرین!
‫حکم خدا رو داره!‌ نوکرتم، دنیا!
‫نازکا همون خواننده‌ای نیستش که ‫توی جشنواره‌ی کاتسودا شرکت می‌کنه؟
‫چرا!
‫شما هم اومدین برای خرید؟
‫شما دوتا جیک و پیک‌تون باهمه ها.
‫هان؟
‫ناگفته نمونه، تازگی‌ها بچه‌های فامیلت یکی یکی سروکله‌شون پیدا می‌شه.
‫فکر نمی‌کنی انقدرم زیادیه دیگه؟
‫چی بگم والا، همه‌ش تصادفه تصادف.
‫درحالی که، ما دوست‌های عزیزت رو، دک کردی...
‫دست بردار، کوباچی، اشکال نداره. حسودی نکن.
‫اتفاقاً، من ازتون ممنونم، یوکی-سان.
‫از وقتی که اومدین، به‌نظر میاد حسابی داره به هیتویوشی خوش می‌گذره.
‫واقعاً؟
‫معلومه! راستش،، دوران راهنمایی خیلی داغون بود.
‫فقط ما می‌دونیم اون دوران توی چه حال‌وروزی بود.
‫هی صبر کنین!
‫برای باباش گردن‌کشی می‌کرد و اون دوره‌ی پرخاشگری‌اش رو پشت سر میذاشت،
‫وای پسر، عجب کله‌خرابی بود.
‫«دوره‌ی پرخاشگری»؟
‫یادته همیشه‌ی خدا، حتی توی چله‌ی تابستون، یه بارونی سیاه می‌پوشید؟
‫اسم خودش رو گذاشته بود، «خنجر خشمگین»!
‫«خنجر خشمگین»...
‫واقعاً خجالت‌آوره که این الان بعد از ‫گذشته‌ی یوکی-سان که واقعاً ترسناک بوده، فاش شد...
‫اصلاً می‌دونین چرا از اولش بیخیال نظافت خونه شد؟
‫دلیلش این نیست که عرضه‌ش رو نداشت، ‫فقط چون یه بچه‌ سرتق بود که‌ـــــ
‫تایگا! اگه یه کلمه دیگه بدی، تقاصشو پس می‌دی!
‫آه! سی‌دی امضاءشده‌ام!
‫دلم شکست... باورم نمی‌شه باهام این رفتارو کردی...
‫بــ ــ ببخشید...
‫فکر نکنم دیگه بتونم بهت اجازه بدم لیسم بزنی.
‫یوکی-سان، می‌تونم بیام تو؟
‫بــ ــ بله، بفرمایین.
‫آه، الان از خواب بیدار شدین؟
‫تقریباً‌ وقت ناهاره.
‫ســ ــ سس کاتسودا حالا دیگه ازم متنفره.
‫کارم تمومه.
‫زندگی دیگه ارزشی نداره.
‫خیلی‌خب. بهم بگین چه اتفاقی افتاد.
‫عجب... سس کاتسودا توی خواب باهاتون حرف زد.
‫زیاد خودتونو نگرانش نکنین.
‫هفته‌ی دیگه می‌تونین بازم بخرین.
‫آره... شاید اینطور باشه،
‫ولی این تنها چیزی نیست که توی خوابم دیدم.
‫چی؟ خواب‌های ترسناک دیگه‌ای هم دیدین؟
‫نه...
‫بــ ــ ببخشید...
‫بله؟
‫مــ ــ می‌شه لطفاً کنارم بخوابین؟
‫چی؟
‫یــ ــ یه درخواست کمک؟!
‫می‌ترسم تنها بخوابم، و...
‫از اینکه خوابم نمی‌بره می‌ترسم...
‫فــ ــ‌ فعلاً بیاین قرار خوابیدن رو بذاریم کنار،
‫من از الان می‌دونم که شب تا دیروقت ‫بیدارم و برای امتحان فردام خر می‌زنم،
‫پس شاید بتونیم تاوقتی که خوابتون بیاد، باهم حرف بزنیم؟
‫می‌شه لطفاً برام این‌کارو بکنین؟
‫بــ ــ باشه.
‫هیتویوشی-ساما،
‫شما خیلی مهربونین، و اطرافیان‌تون همه از صمیم قلب بهتون اهمیت می‌دن.
‫شما فرد خیلی خوش‌برخوردی هستین.
‫هان؟ این حرف‌ها یهو از کجا اومدن؟!
‫اینطور نیست...
‫می‌گم... هیتویوشی-ساما...
‫تاحالا از کسی متنفر بودین؟
‫از کسی متنفر باشم؟
‫تنفر، ها... نمی‌دونم حسم نسبت به کسی ‫تاحالا انقدر عمیق بوده که بتونم اسم تنفر روش بذارم، ولی...
‫اگه بخوام کسی رو انتخاب کنم، احتمالاً...
‫بابام باشه.
‫پدرتون؟
‫این‌طور نیست که واقعاً ازش متنفر باشم، ولی...
‫اتفاقات زیادی توی گذشته افتاده،
‫و به‌خاطر همینه که یه‌جورایی فاصله‌م رو ازش حفظ می‌کنم.
‫صرفاً یه‌چیزیه که توی یه خانواده بودن به همراه داره.
‫چیزی که توی یه خانواده بودن به همراه داره...
‫ازت متنفرم، اونه-چان!
‫یوکی-سان؟
‫چیزه، فکر کنم بهتر باشه برگردم به اتاقم، ‫تا بیشتر از این مزاحم درس خوندن‌تون نشم.
‫اوه؟ مطمئنید؟
‫می‌دونی که، همه‌ش تقصیر توـــه.
‫همه‌ش.
‫تو منو دور انداختی، درست همون‌طور که خواهرتو دور انداختی.
‫تو فقط بلدی چه‌جوری آدم بکشی، ‫و به‌خاطر همینه که همه ازت متنفرن.
‫اینطور نیست... من دارم تمام تلاشم رو می‌کنم... ‫تلاش می‌کنم یه دختر عادی‌ــــ
‫حتی الانم داری برای هیتویوشی و بقیه مشکل می‌تراشی.
‫یه نگاه بنداز.
‫اون واقعاً دلش نمی‌خواد باهات باشه.
‫هر اتفاقی که افتاده تقصیر توـــه.
‫چند سالته، ماریا-چان؟
‫بیست‌وپنجم ماه بعد هفت‌سالم می‌شه.
‫شنیدم می‌تونی به 15 زبان زنده‌ی دنیا حرف بزنی.
‫بله! همه رو یاد گرفتم تا بتونم به مامانم کمک کنم.
‫وقتی بچه بودی، برای خودت یه پا اعجوبه بودی.
‫مثل اینکه مادرت یه مترجمه.
‫بله!
‫خدای من، ماریا، به همه‌ی سؤال‌ها خیلی‌خوب جواب می‌دی.
‫این هم چیزیه که از مادرت یاد گرفتی؟
‫بله، همین‌طوره!
‫مامانم خوشگل و باهوشه و لبخند فوق‌العاده قشنگی داره!
‫مهارت‌های شهودی‌ات معرکه بودن، ‫حافظه‌ی تصویری داشتی،
‫و توانایی جسمانی‌ات در حد و اندازه‌ی یه بچه نبودن.
‫توی مرکز توجهات بودی،
‫ولی تو علاقه‌ای به استعدادهات یا توجه ملت نداشتی.
‫تنها چیزهایی که بهشون چشم دوخته بودی...
‫مامان! بابا!
‫لبخند روی صورت والدینت بود.
‫تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک، ماریا!
‫یکم روی صورتت مونده.
‫مهمون داریم؟
‫می‌رم ببینم کیه.
‫منم میام. شما غذاتونو بخورین، باشه؟
‫نه!
‫نرو... مامان... بابا...
‫نرید... همین‌جا بمونین...
‫همه‌ش تقصیر منه...
‫متأسفم... متأسفم...
‫برای اینکه تو رو، بچه‌ی اعجوبه رو، بدزدن، ‫والدینت رو به قتل رسوندن،
‫و خواهرتم توی این گیر و دار گرفتار شد.
‫با از دست دادن عزیزانت، احساساتتم از دست دادی،
‫و اون دلبستگی شدیدت از والدینت به خواهرت تغییر پیدا کرد، ولی...
‫چرا...
‫چرا این‌کارو می‌کنی، اونه-چان؟
‫ازش بدم میاد!
‫ازت بدم میاد، اونه-چان!
‫و این زنگوله رو نمی‌خوام!
‫خیلی طول نکشید که خواهرت تو رو پس بزنه،
‫و تنها چیزی که برات باقی موند، یه زندگی به‌عنوان یه آدمکش بود.
‫برای زنده موندن، به کشتن ادامه دادی،
‫و تا به خودت بیای، داشتی برای زندگی کردن می‌کشتی.
‫تبدیل به ترسناک‌ترین آدم‌کش دنیا شدی.
‫به خونه خوش اومدی، شوئه. شاگرد عزیزم.
‫...یوکی-سان...
‫یوکی-سان!
‫حالتون خوبه؟
‫اوه... هیتویوشی-ساما...
‫ببخشید که بدون‌ در زدن وارد شدم.
‫اونجا حس کردم یه چیزی سرجاش نیست، ‫برای همین اومدم بهتون یه سر بزنم، ولی...
‫توی خواب خیلی آه‌وناله می‌کردین.
‫حالتون خوبه؟
‫یــ ــ یــ ــ‌ یــ ــ یوکی-سان...
‫کاملاً متوجهم که احتمالاً دارم اذیت‌تون می‌کنم، ولی...
‫الان...
‫لطفاً فقط برای یه لحظه هم که شده، بذارین این‌جوری بمونم.
‫یوکی-سان؟
‫بازم کابوس دیدین؟
‫می‌شه کابوس صداش کرد...
‫ولی بیشتر از یه کابوس بود.
‫رویای یه گذشته‌ی دور...
‫ببخشید. چیزی ازش یادم نمیاد.
‫که اینطور.
‫می‌دونین بچه‌ها وقتی آروم به پشت‌شون می‌زنی،‌ گریه‌شون بند میاد؟
‫شنیدم اون صدای آروم ضربه زدن به ضربان قلب یه مادر شباهت داره،
‫که آرومشون می‌کنه.
‫البته فقط چیزی رو که مامانم بهم گفته، تکرار کردم.
‫ضربان قلب هیتویوشی-ساما... خیلی آرامش‌بخشه.
‫چی؟!
‫یوکی-سان، چیزی راجع‌به جشنواره‌ی کاتسودا نمی‌دونین؟
‫بله. از روی اسمش فهمیدم که یه‌جور مراسمی‌ـــه، ولی...
‫درسته!
‫اسم رسمی‌اش، جشنواره‌ی سه‌گانه‌ی بزرگ کاتسوداست!
‫همزمان جشنواره‌ی ورزشی، جشنواره‌ی فرهنگی و جشنواره‌ی موسیقیه‌ــــ
‫که مخففش می‌شه، جشنواره‌ی کاتسودا.
‫اینجا توی دبیرستان اوگیسو، رسم دیرینه‌ایه!
‫هر کلاس توی سه جشنواره شرکت می‌کنه و ‫توی یه رتبه‌بندی کلی باهم رقابت می‌کنن.
‫یکی از جوایزی که به کلاس برنده داده می‌شه، ‫یه سس کاتسودای ویژه‌ایه که به‌صورت خاصی درست شده.
‫که مخففش می‌شه سکو.
‫شنیدن این برای یوکی-سان توی ‫وضعیت بی‌سسی‌شون، باید خیلی سخت باشه!
‫خب، امکان بردن سال‌‌ دومی‌ها توی جشنواره‌ی کاتسودا...
‫وقتی‌که خم‌وچم‌ــش رو نمی‌دونن، عملاً‌ صفره.
‫قطعاً کلاس رئیس شورای دانش‌آموزی برنده می‌شه.
‫اگه رتبه‌ی اول رو هدف گرفتیم، نباید توی جشنواره‌ی فرهنگی پیش‌رو ببازیم!
‫باید حواس‌مون به نمره‌هامونم باشه.
‫نمره‌ها هم؟
‫آره. امتحان رو چه‌جوری دادین، یوکی-سان؟
‫به‌زورم که شده نمره‌ی قبولی گرفتم!
‫لبخند قشنگی‌ـــه.
‫در بدترین حالت، امیدوار بودم که از کلاس‌های تقویتی در برم.
‫خوش‌حالم که قبول شدین.
‫این موقعیت‌تون توی جشنواره‌ی کاتسودا رو تحت‌تأثیر قرار می‌داد.
‫موقعیت؟
‫همون‌طور که می‌بینین، میانگین نمره‌ی کلاس...
‫روی رتبه‌بندی کلی برای جشنواره‌ی کاتسودا تأثیر داره.
‫گمونم میانگین کلاس‌ ما حدود 60 درصد بود؟
‫اگه نمره‌ی کمتر از 37 بگیرین، ‫حق شرکت توی جشنواره رو ندارین!
‫پس برای کسی مثل من که نمره‌ش از میانگین کمتره...
‫اوه، حــ ــ‌ حالا باید چیکار کنم؟
‫طـ ــ طوری نیست! تاوقتی که بتونین نمره‌ی قابل‌قبول بگیرین،
‫خیلی عقب نمی‌مونین، و همچنان می‌تونین شرکت کنین.
‫فقط اون کسایی که نمره‌ی امتحانی‌شون پایینه، باید بیشتر تلاش کنن!
‫بیشتر تلاش کنن...
‫بیشتر تلاش می‌کنم!
‫مثل اینکه پارسال یه مسابقه‌ی پرسش و پاسخ بزرگ برگزار کردن.
‫یعنی امسال چی انتظارمونو می‌کشه.
‫مقدار نون کاتسودا الان خیلی کمه،
‫برای همین امروز پدرم دراومد تا یه چندتا گیر بیارم.
‫اگه یکم ممنون باشی، نمی‌میری، معتاد سس.
‫آره، ممنونم.
‫مچکرم، گریس.
‫موضوع چیه؟
‫آه، هیچی.
‫فراموش کرده که همین چند وقت پیش هیتویوشی رو گروگان گرفتم؟
‫یا اصلاً من رو به‌عنوان تهدید نمی‌بینه؟
‫اگه کارمون تمومه، یالا برین از اینجا بیرون.
‫اگه مچم رو بگیرن که از این‌کارها می‌کنم، دهنم سرویسه.
‫خب حالا.
‫خرید و فروش با بازار سیاه نیستش که.
‫به‌هرحال، بزنین به چاک!
‫باید قبل از کلاس ورزش زنگ پنجم نمره‌ی این امتحان‌ها رو بدم.
‫هیتویوشی-ساما، درخصوص جشنواره‌ی کاتسودایی که اون‌موقع راجع‌بهش حرف زدیم...
‫برای اینکه کلاس‌مون برنده شه، چه‌جور نتایجی باید کسب کنیم؟
‫نــ ــ ناموساً می‌خوای ببری؟
‫خب، باتوجه به قابلیت‌های تو گمونم ممکن باشه، ولی...
‫در عین حال باید هویت واقعی‌ات رو مخفی نگه داریم.
‫اوه، قصد داری توی جشنواره‌ی کاتسودا رقابت کنی، یوکی؟
‫می‌دونی که اسمتو روی برگه‌ی امتحان کتبی ‫کلاس ورزشت ننوشتی، نه؟
‫اگه قبول نشی، نمی‌تونی شرکت کنی.
‫موقع امتحان، یه نگاه به پاسخ‌نامه‌ات انداختم،
‫و متوجه شدم که فقط برگه‌ی تو روش اسم نیست.
‫پس این باید واسه تو باشه، نه؟
‫خب، واقعاً جای تأسف داره.
‫تازه قبول هم می‌شدی.
‫خب، توی آمادگی جسمانی 20 می‌گیری، پس ‫نباید تأثیر چندانی روی نمره‌هات داشته باشه، ولی...
‫خریت از من بود که از کسی مثل تو تشکر کردم...
‫این‌جوری نگو! مقصر این فقط و فقط خودتی!
‫چیزه... امکانش هست اجازه بدین الان اسمشو بنویسه؟
‫وایسا!
‫واقعاً فکر کردی مفتکی همچین لطفی در حق‌تون می‌کنم؟
‫ای بی‌انصاف!
‫بهت کمک می‌کنم که امتحان رو قبول شی... ‫اگر که یه کاری برام بکنی.
‫نگران نباش. ازت نمی‌خوام کسی رو بکشی.
‫و البته، قرارداد نون کاتسودامون رو هم فسخ می‌کنم.
‫ضمناً، یه شرط دیگه دارم.
‫وقتی به رستوران رامن می‌ری، ‫باید سس رو بذاری خونه بمونه!
‫هنوزم گیر اونی؟!
‫گمونم باید فداکاری‌هایی از خودمون نشون بدیم...
‫صبر کنین، یوکی-سان!
‫نباید تسلیم روش‌های قلدرانه‌اش بشین!
‫هوم؟
‫باد؟
‫چی؟ اسمشو نوشته؟!
‫هوی، هوی، هوی!
‫این دیگه چه جور شعبده‌بازی بود؟!
‫اوه، اون...
‫یه‌لحظه وایسین، یوکی-سان.
‫الان متوجه شدم که گریس-سان از همون اولش صرفاً دچار اشتباه شده.
‫حتی می‌تونیم بگیم توهم زدن.
‫اسم شما از همون اولش روی برگه بود.
‫می‌بینم که تو هم داری جربزه پیدا می‌کنی.
‫خیلی‌خب.
‫این‌دفعه کاری به کارت ندارم، ولی در آینده انقدر آسون نمی‌گیرم.
‫حالیت شد، معتاد سس؟!
‫نمی‌خوام به زبون بیارم، ولی گریس-سان خیلی آسون‌ـــ
‫شنیدم، هیتویوشی!
‫ببخشید.
‫خب، چطوری انجامش دادین، یوکی-سان؟
‫خب، اون...
‫امیدوارم تونستم به یه درد یوکی-سان خورده باشم.
‫بله. کمک بزرگی بود.
‫خیلی ممنونم.
‫چیزه...
‫شما هم توی کلاس مایی، درسته؟
‫آه... خب...
‫آه، هیکاگه-سان؟
‫آه...
‫آه... خب... من... چیزه...
‫من هیکاگه ناکا ام.
‫و...
‫یه راهی برای برنده شدن توی جشنواره‌ی فرهنگی بلدم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت هشتم: پاییز با تو و سس.
‫هاروموتویا
‫مغازه‌ی غذای فرعی کاتسودا
‫شکلات
‫سس کاتسودا
‫سس ‫کاتسودا
‫پایان
‫آن شب...
‫سس کاتسودا...
‫روز بعد...
‫و فردای آن روز...
‫سس کاتسودا
‫دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو
‫کلاس علوم
‫برنده
‫جشنواره‌ی کاتسودا
‫نتایج پایانی ترم اول ‫+ امتیاز جشنواره‌ی ورزشی
‫+
‫نتایج پایانی ترم دوم + ‫رتبه‌ی مسابقات جشنواره‌ی فرهنگی ‫+ سود فروشگاه
‫+
‫نتایج پایانی ترم سوم ‫+ ارزیابی جشنواره‌ی موسیقی
‫=
‫کلاسی که بالاترین امتیاز کلی را ‫دارد، برنده است
‫دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو ‫شیمی دوم دبیرستان
‫نام و نام خانوادگی
‫یوکویا یوکی
‫نام و نام خانوادگی
‫ایشی یوئی
‫ دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو ‫بهداشت و سلامت دوم دبیرستان
‫نام و نام خانوادگی
‫یوکویا یوکی