..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خودت رو جمع‌وجور کن!
‫اسمت چیه؟!
‫هیــ ــ هیکاگه ناکا.
‫درسته. و اسم برادرت چیه؟!
‫اسم برادرم... هیکاگه... تاتسو...
‫درسته.
‫به‌عنوان وارثین سبک سیصدساله هیکاگۀ هنرهای رزمی،
‫ما دوتا خواهر و برادر باید همواره انضباط فردی‌مون رو حفظ کنیم!
‫بله. تمام تلاشم رو می‌کنم، نی-ساما.
‫ایشالا که فهمیده باشی.
‫یه‌بار دیگه نی-ساما رو ناامید کردم.
‫وای پسر... خداروشکر که اون حادثه باعث نشد ‫که صورت دوست‌داشتنی ناکا-چان آسیب ببینه!
‫هم‌اکنون آغاز جشنواره‌ی سه‌گانه‌ی بزرگ کاتسودای ‫دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو رو اعلام می‌کنیم!
‫موضوع رقابت‌های بین‌کلاسی امسال «دزد و پلیس» خواهد بود!
‫رأس ساعت 2 شروع می‌شه!
‫کدوم کلاس پیروزی باشکوهی رو کسب می‌کنه؟!
‫مطمئنی ایرادی نداره؟
‫امسال، فقط تو پلیس می‌شی،
‫و طبق این قوانین خاص، بقیه‌ی دانش‌آموزها همگی دزد می‌شن.
‫فکر نمی‌کنی زیادی داری بهشون آوانس می‌دی؟
‫مشکلی نیست. معضل اصلی‌‌مون...
‫این دختره «یوکویا یوکی»ـــه.
‫به‌عنوان دخترعموی یوکویا هیتویوشی توی مدرسه ثبت‌نام کرده،
‫ولی غیر از این اطلاعات دیگه‌ای ازش نداریم.
‫1-A... با ناکا-چان توی یه کلاسه.
‫اون هم توی رقابت‌های امروز شرکت می‌کنه. ‫باید حواسمون بهش باشه.
‫آره. ممکنه یکی از دشمنان هیکاگه باشه که برای انتقام اومده.
‫دراین‌صورت...
‫خودم موقع گشت‌زنی، آمارشو درمیارم.
‫ببین چیه که تاتسو خودش شخصاً وارد عمل شده...
‫همون‌طور که شک داشتیم، این دختره یوکویا یوکی ممکنه صرفاً یه دانش‌آموز عادی نباشه.
‫راستی، کلاس ناکا برای جشنواره چه برنامه‌ای داره؟
‫آه، گمون کنم...
‫به کافۀ لباس مبدل خوش اومدین!
‫مشتریان عزیز، می‌تونین هر کلاهی رو که دوست داشتین انتخاب کنین.
‫می‌دونی، فکر نکنم...
‫برادرم زیاد دوستم داشته باشه.
‫برادرت؟ منظورت رئیس شورا هیکاگه‌ست؟
‫آره. برادرم خیلی به نتایج اهمیت می‌ده‌ــــــ یه کمال‌گرای به‌تمام‌معناست.
‫ولی من به‌عنوان خواهر کوچکترش، صرفاً یه موجود کوچولو و ضعیفم.
‫برای همینه که می‌خوای ببری؟
‫بله!‌ شاید بردن به این راحتی‌ها نباشه، ‫ولی اگه بهش ثابت کنم که منم می‌تونم دستاوردهایی کسب کنم،
‫با خودم فکر کردم شاید حتی اگه یه‌ذره هم که شده... توی چشمش آدم مفیدتری بشم.
‫و همین‌طور...
‫هــ ــ هیچی!
‫مثل اینکه هیکاگه از اینکه جلوی یوکی-سان حرف بزنه، معذبه...
‫نگران نباش. به لطف تو، تونستیم اطلاعاتی رو ‫که درباره‌ی مسابقات نیاز داشتیم رو به‌دست بیاریم.
‫بله! برای برنده شدن توی دزد و پلیس، فقط و فقط به آمادگی جسمانی برمی‌گرده.
‫و هر کلاس باید سه شرکت‌کننده انتخاب کنه.
‫سس کاتسودا-سان؟!
‫هی. من مرد کاتسودام.
‫هان، تویی تایگا؟!
‫می‌خوای این‌جوری رقابت کنی؟!
‫معلومه!
‫مرد کاتسودا شکست‌ناپذیره!
‫کوروکاوا-کون...
‫فقط وایسین و تماشا کنین! گروه طلایی سه‌نفره‌ی ‫من و هیکاگه و یوکی-سان، هوش از سرتون می‌پرونیم!
‫حساب رئیس شورا و دارودسته‌ش رو می‌رسیم!
‫حالا که فکرشو می‌کنم، یادم نمیاد تاحالا ‫هیکاگه رو توی کلاس ورزش از نزدیک دیده باشم.
‫به‌خاطر اینه که... دوست ندارم زیاد جلب توجه کنم...
‫اوه، من به‌اندازه‌ی برادرم سریع نیستم، ‫ولی خیلی‌خوب می‌دوئم، پس...
‫تمام تلاشمو می‌کنم که براتون مفید باشم!
‫نگران نباشید.
‫وقتی احتمال بردمون به‌نظر خیلی کم می‌اومد، ‫شما با کورسوی امید دل ما رو روشن کردین.
‫منم از جون و دل مایه میذارم.
‫بیاین زورمونو روی هم بذاریم و باهم حساب رئیس شورا رو برسیم.
‫یوکی-سان...
‫حــ ــ حق با شماست.
‫اگه قبل از تلاش‌کردن ناامید شم، هیچ‌وقت نمی‌تونم حساب برادرم رو برسم!
‫بله! همین روحیه رو می‌خوایم!
‫خوش اومدین! منو همون‌جاست...
‫به چه جرئتی ناکا-چان رو گول می‌زنی، ‫همچین کلمات زشتی رو یادش می‌دی،
‫و بذر نفاق بین دوتا خواهر و برادر می‌پاشی!
‫یوکویا یوکی... این اهانت رو نمی‌بخشم!
‫تایگا، خداوکیلی می‌خوای با لباس مرد کاتسودا ‫توی مسابقه‌ی دزد و پلیس شرکت کنی؟
‫آره.
‫جشنواره‌ی کاتسودا فقط توی آقایی کردن سس کاتسودا خلاصه می‌شه!
‫توی پخش تلویزیونی روی من زوم می‌کنن و من ‫نفر اول لباس‌های مبدل می‌شم!
‫عجب ایده‌ی احمقانه‌ای...
‫اوه... درسته. قراره از کانال تلویزیونی هم برای مسابقات میان.
‫موندم یوکی-سان با اینکه ازش فیلم‌برادری شه، مشکلی داره یا نه...
‫یوکی-سان، می‌گما...
‫آه! اونی-چان و یوکی-سان رو پیدا کردم!
‫همه‌جا رو دنبال شما گشتم!
‫کوباچین گفت داری از زیر کار در می‌ری.
‫عجب آدم وظیفه‌نشناسی هستی!
‫کل صبح ما کافه رو اداره کردیم، ‫برای همین بعدازظهر دیگه شیفت استراحتمونه.
‫یوکی-سان توی مسابقه هم شرکت می‌کنه.
‫پس یوکی-سان دیگه نمیاد کافه؟
‫هوم!
‫شرمنده، ریکو!
‫امسال باید با کوباچی سر کنی.
‫بلندم نکن!
‫اوه، که اینطور. کوباچین صرفاً چون از بقیه جدا افتاده، احساس تنهایی می‌کنه.
‫انقدر سرم رو ناز نکن، تایگا!
‫بسه دیگه! برمی‌گردم سر کارم!
‫شرمنده، کوباچی.
‫شما بچه‌ها واقعاً صمیمی هستین.
‫بله.
‫چیزه...
‫شــ ــ شما هم با کسی دوستین، یوکی-سان؟
‫دوست...
‫اوه، چیزه، نــ ــ نمی‌خواستم جوری بگم که انگار هیچ دوستی ندارین!
‫آخه، می‌دونین، اونی که اینجا هیچ دوستی نداره... منم. برای همین...
‫اگه اشکال نداره...
‫می‌خواین... باهام... دوست بشین؟
‫البته. بیاین...
‫باهم دوست بشیم.
‫یوکی-سان! ریکو گفت می‌خواد باهامون بره ‫جشنواره‌ی فرهنگی رو نگاه کنه.
‫دوست...
‫بله. الان میام.
‫تو چی، هیکاگه؟ می‌خوای بیای؟
‫آه، هنوز یه‌سری چیزها مونده که باید بررسی کنم، پس...
‫به‌نظر می‌اومد حسابی به‌خاطر یه‌چیزی هیجان‌زده‌ست.
‫شما داشتین راجع‌به چی حرف می‌زدین؟
‫هیتویوشی-ساما...
‫دوست بودن با کسی چه معنی داره؟
‫هان؟
‫دوستی با یوکی-سان...
‫دوستی...
‫اگه یوکی-سان راجع‌به هویت واقعی‌ام بفهمه، ‫بازم می‌خواد باهام دوست بمونه، مگه نه؟
‫برای اینکه مطمئن شم...
‫باید توی این مسابقه برنده شم و به یوکی-سان ثابت کنم که چقدر می‌تونم مفید باشم!
‫اتاق جلسه‌ی کادر اجرایی جشنواره‌ی کاتسودا...
‫یه‌ذره ازش دورم، ولی...
‫اگه تمرکز کنم، احتمالاً بتونم از این فاصله صداشون رو بشنوم.
‫قوانین... مسابقه؟
‫وای نه...
‫چیزی تا شروع برنامه‌ی اصلی امروز باقی نمونده،
‫مسابقه‌ی بین‌کلاسی دزد و پلیس، رسماً شروع می‌شه!
‫مهمان ویژه‌مون رو معرفی می‌کنم، نازکا-سان!
‫سلام، شهروندان کاتسودا! همگی از طعم این سس لذت می‌برین؟
‫نازکا هستم!
‫قوانین ساده‌ان!
‫اگه رئیس شورا هیکاگه همه‌ی دزدها رو بگیرن و توی زندان بندازن،
‫پلیس‌ها برنده می‌شن!
‫ولی اگه حتی یه دزد در بره، دزدها برنده می‌شن!
‫درضمن، یه دزد درصورتی که...
‫توسط یکی از دزدهای هم‌کلاسی آزادشون لمس بشن، ‫می‌تونن از زندان فرار کنن!
‫عه‌وا. این‌جوری شرایط زیادی به نفع دزدها نمی‌شه؟
‫درسته!
‫یه قانون دیگه هم هستش که نازکا-سان به اطلاع‌تون می‌رسونن.
‫خیلی‌خب.
‫به‌عنوان یه قانون جدید...
‫از تمامی شرکت‌کنندگان درخواست می‌شه ‫هر لباسی رو که توی مغازه‌ی کلاس‌شون پوشیده بودن،
‫توی این مسابقه به تن کنن.
‫واقعاً‌ متأسفم... اگه تونسته بودم زودتر راجع‌به این قضیه بفهمم،
‫شاید می‌تونستیم یه‌ چاره‌ای براش پیدا کنیم.
‫من طوریم نمی‌شه، ولی شما دوتا...
‫آه، من که از اولشم قصد داشتم همین‌طوری شرکت کنم، یادتون که نرفته؟
‫یه دوست...
‫هیکاگه-ساما. لازم نیست معذرت‌خواهی کنین.
‫دوست آدم کسیه که وقتی دچار دردسر شدی، به طرفت دست یاری دراز کنه.
‫بیاین باهم دیگه همکاری کنیم تا برادرتون رو شکست بدیم.
‫یوکی-سان...
‫ضمناً...
‫حرکت کردن با این یکم براتون سخت می‌شه، ‫ولی عوضش صورتتون رو می‌پوشونه.
‫مطمئناً دلمون نمی‌خواد چشم آدم‌کش دیگه‌ای مثل گریس بهتون بیفته.
‫هیتویوشی-ساما گفتن جالب نیست که ‫صورتم رو توی تلویزیون نمایش بدن.
‫مرد کاتسودا اینجاست!
‫این لباس سرهمی مبدل اتفاقاً به خیرم شد.
‫خب، همه آماده‌ان؟!
‫15 دقیقه وقت دارین!
‫کدوم کلاس رئیس شورا هیکاگه رو به غلط کردن میندازه؟!
‫خواهر کوچیکم خیلی نازه!
‫هویو هویو.
‫لبخند لبخند.
‫چیزی شده؟
‫ببخشید... اگه الان به برادرم نگاه کنم، ممکنه سرجام خشکم بزنه...
‫اون الان بهم بی‌محلی کرد؟
‫چرا پشت یکی دیگه قایم شده؟
‫ناکا-چان!
‫اون... یوکویا یوکی‌ـــه!
‫که اینطور. یوکویا یوکی...
‫همه‌ی آتیش‌ها از گور اون بلند می‌شه!
‫این گناهانت رو بی‌جواب نمیذارم!
‫رئیس شورا امسال خیلی هیجان‌زده‌ست!
‫بله.
‫اوضاع شاید به نفع رئیس شورا نباشه، ولی...
‫استرس و اضطراب بدی به جونم افتاده.
‫یوکی-سان! حسابشونو برس!
‫خیلی‌خب، دزدها، لطفاً پخش بشین!
‫چرا تاتسو انقدر عصبانی به‌نظر میاد؟
‫چه می‌دونم؟
‫چیزه، ببخشید، خواهران انومه.
‫می‌دونین که دارین به‌سمت پلیس‌ها می‌رین، نه؟
‫عمدی دستگیر شدن که خلاف قوانین نیست، نه؟
‫شرمنده، ولی به‌عنوان اعضای شورای دانش‌آموزی، ‫نمی‌تونیم خودمونو درمعرض خطر قرار بدیم.
‫از داخل زندان از رئیس شورا حمایت می‌کنیم.
‫پس زود باشین مسابقه رو شروع کنین!
‫هـــــه؟ آه، باشه...
‫خــ ــ‌ خب پس، مسابقه رو شروع می‌کنیم.
‫چقدر سریعه!
‫آه، کی فکرشو می‌کرد!
‫این قدرت‌نمایی ابرانسانی‌ـــه!
‫این چیه دارم می‌بینم؟ یه بولدوزر انسانی؟!
‫به من نگاه نکن!
‫الان هیچ‌چیزی جلودارش نیست!
‫دزدها هم دارن روحیه‌ی جنگندگی‌شون رو از دست می‌دن!
‫خدای من، این چیه دیگه؟
‫فقط سه دقیقه گذشته و سه دزد بیشتر باقی نمونده!
‫همه‌شون از کافه‌ی لباس مبدل کلاس 1-A ان!
‫آره! ببینم چه‌جوری می‌جنگی، مرد سس کاتسودا!
‫نازکا-چان داره نگاهم می‌کنه!
‫انتظارات بالایی ازم داره!
‫درسته. من الان، مرد کاتسودام.
‫اول من شکستت می‌دم!
‫چون‌که من...
‫مرد کاتسودام!
‫بهای سنگینی رو به‌خاطر گول زدن ناکا-چان می‌دی،
‫یوکویا یوکی!
‫یــ ــ یوکی-سان، به‌نظرم باید اینجا از هم جدا بشیم.
‫نه... گمون کنم الانشم کار از کار گذشته.
‫یوکی-سان!
‫این حس شدیدی که ازش می‌گیرم چیه؟!
‫دراین‌صورت...
‫همین‌الان همین‌جا زمین می‌زنمت!
‫چیکار باید بکنم؟ باید فرار کنم... ولی...
‫البته. بیاین... باهم دوست بشیم.
‫این دود... نکنه...
‫چــ ــ چی؟! الان چی شد؟!
‫یه توهمه!
‫یه‌لحظه، پرده‌ی دود بزرگی ظاهر شد،
‫و بعد، خرگوشه به‌جاش توی آسمون به پرواز دراومد!
‫هیکاگه-ساما الان اون‌کارو کردن؟
‫دوست آدم...
‫شاید بشه گفت کسیه که می‌تونی باهاش ‫وقت بگذرونی و مسخره‌بازی کنی؟
‫مسخره‌بازی...
‫خب، این فقط یه مثاله.
‫به‌نظرم هزارجور رفاقت وجود داره.
‫می‌دونین، قبلاًها من و دوست‌هام رو «سه کله‌پوک» صدا می‌کردن.
‫اگه مدت زیادی نباشه که طرف رو می‌شناسی، نمی‌تونی باهاش دوست باشی؟
‫فکر نکنم مسئله این باشه، ولی...
‫می‌دونین، من در گذشته اوقات سختی رو از سر گذروندم،
‫و اون دوتا تنها آدم‌هایی بودن که امیدشونو بهم از دست ندادن.
‫اون‌ها واقعاً زندگی‌ام رو تغییر دادن. هرچقدر ازشون تشکر کنم کافی نیست.
‫امیدوارم اگه یه‌روزی به کمکم نیاز داشتن، ‫بتونم لطفی که در حقم کردن رو براشون جبران کنم.
‫رفاقت و دوستی برای من به این معناست.
‫می‌شه... باهام... دوست بشین؟!
‫دوستی برام چه معنایی داره...
‫ناکا-چان!
‫خیلی به خودت فشار نیار، ناکا.
‫می‌دونی که این فقط یه جشنواره‌ی فرهنگیه؟
‫نه...
‫این برام مهمه.
‫و با اون پرش خرگوش، دهمین دقیقه رو پشت سر میذاریم!
‫رئیس شورا کاملاً خشکش زده!
‫یعنی چه اتفاقی افتاده؟!
‫این یکی از اون مبارزات پایاپای بین جنگجویان قوی‌ــه که ‫هرکسی اول حرکت کنه، شکست می‌خوره؟!
‫باورم نمی‌شه... با دست‌های خودم... اون کارو...
‫به‌نظرم میاد شوکه شده باشه.
‫با ناکا-چان کردم...
‫و نگران‌کننده‌تر از اون اینه که یوکی-سان هم یه‌جورایی انگار حواسش پرته.
‫ناکا-چان...
‫برنده شدن در مسابقه مهم‌ترین اولویتمه.
‫و برای برنده شدن، فقط باید به مدت دو دقیقه ازش فرار کنم.
‫مشکل اینه که...
‫جوری این‌کارو بکنم که توی دوربین‌ها نیفتم.
‫و مهم‌تر اینکه...
‫خودمو وادار به فرار از دست مردی بکنم که بوی سس کاتسودا می‌ده.
‫از قصد این‌کارو کرده تا فرار کردن از دستش برام سخت‌تر باشه؟
‫نمی‌تونم گاردمو پایین بیارم!
‫اون دختره خوب داره تاتسو رو به چالش می‌کشه.
‫بله! یوکی-سان حرف نداره!
‫یــ ــ یوکی-سان... لطفاً‌ تمام تلاشتونو بکنین!
‫سکوت شکسته شده!
‫رئیس شورا و گرگ مرموز هیچ‌کدوم کم نمیارن!
‫این شخص کیه دیگه؟!
‫این زنه اصلاً کم نمیاره!
‫تاکویاکی... اوکونومیاکی... یاکی‌سوبا...
‫گشنمه.
‫نمی‌دونم چه نقشه‌های پلیدی برای ناکا ریختی، ولی...
‫نسبت خونی بین ما دو خواهر و برادر هیکاگه ‫به این راحتی‌ها توسط امثال تو شکسته نمی‌شه!
‫یعنی امشب برای شام چی داریم...
‫ولی چیزی که هیچ‌جوره توی مخم نمی‌ره...
‫اینه که چه‌جوری می‌تونی همین‌طوری دور و بر ‫خواهرم ول بگردی طوری که انگار خیلی وقته باهم دوستین!
‫اگه بخوای دوستش باشی، باید فرد بسیار خاصی براش باشی.
‫و تو دقیقاً چی درمورد ناکا می‌دونی؟
‫هیچی! تو هیچی راجع‌به درد و عذابی که خواهرم کشیده، نمی‌دونی!
‫دیر یا زود عمیقاً ناامیدش می‌کنی!
‫یه فرد...
‫دوست بودن با کسی به چه معناست؟
‫خاص...
‫قبل از اینکه این اتفاق بیفته، از هم جداتون می‌کنم!
‫هان؟ اون تاتسو رو پرت کرد؟!
‫یا خدا...
‫رئیس شورا درست مثل یه کیسه‌ی سیب‌زمینی روی زمین پرت شد!
‫این گرگ مرموز کی می‌تونه باشه؟!
‫لعنتی...
‫می‌خوای همین‌طوری در بری؟!
‫بزدل بی‌وجود!
‫بیست ثانیه باقی مونده! ‫گرگ داره می‌ره دوستش رو زندان نجات بده؟
‫یوکی-سان...!
‫ناکا-سان.
‫من یکم پیش بدون اینکه واقعاً مفهوم دوستی رو بدونم، بهتون جواب دادم.
‫ولی الان، درک بیشتری ازش پیدا کردم.
‫چون من هم یه فرد خاص توی زندگیم دارم.
‫اگه بتونم همچین کسی برای شما بشم، پس دلم می‌خواد دوست‌تون بشم.
‫پس، اجازه بدین الان ازتون بپرسم:
‫دوست من می‌شید؟
‫مسابقه تمومه!
‫عجب مسابقه‌ی نفس‌گیری بود، تا آخرین لحظه که سوت زده شد!
‫هان؟ الان چه اتفاقی افتاد؟
‫کلاس ما برد، مگه نه؟
‫هیکاگه رو لمس کرد تا نجاتش بده.
‫یوکی-سان احتمالاً می‌دونست که...
‫ولی آخه الان هردوشون توی زندان نیستن؟
‫یوکی-سان وقتی سوت زده شد توی زندان بود، نه؟
‫نکنه...
‫یوکی-سان دقیق از قوانین سر درنیاورده؟
‫رئیس شورا هیکاگه برنده‌ی مسابقه می‌شه!
‫شورای دانش‌آموزی، کلاس 2-E، ‫دومین سال پیاپی برنده می‌شن!
‫و حالا، بیاین با شرکت‌کننده‌ها مصاحبه کنیم!
‫خوش بگذره!
‫حالا وقتشه، بچه‌ها!
‫بله!
‫گــ ــ گاومون زایید!
‫اگه با یوکی-سان توی وضعیت فعلی‌شون ‫مصاحبه کنن، کارمون ساخته‌ست!
‫رئیس شورا! گرگ مرموز!
‫لطفاً نظرتونو درمورد مسابقه بگین!
‫دوربین...
‫هیتویوشی-ساما گفتن جالب نیست که ‫صورتم رو توی تلویزیون نمایش بدن.
‫بــ ــ باید به یوکی-سان کمک کنم!
‫بازم اون پرده‌ی دود ظاهر شد!
‫لعنتی! با خواهرم چیکار...
‫آه! یه گوریل گولاخ؟!
‫گندش بزنن! اون زنه کجا غیبش زد؟!
‫یوکی-سان کجاست؟
‫با این‌همه دود نمی‌تونم چیزی ببینم.
‫معلوم هست چه خبره؟
‫یوکویا-کون!
‫یوکی-سان مرد کاتسوداست.
‫عــــــــه؟!
‫فعلاً، بیاین از اینجا ببریمش.
‫خیلی‌خب! ریکو، یه دستی برسون!
‫الساعه!
‫چی؟ چه خبر شده؟
‫ببخشید. تقصیر من بود که باختیم.
‫نه، همه‌ش به‌خاطر این بود که من درست متوجه نشده بودم.
‫اون لحظه...
‫فقط به نجات دادن شما فکر می‌کردم.
‫می‌خواستم شما هم منو دوست داشته باشین.
‫بیاین درست همون‌طور که توی دوستی سهیم‌ایم، ‫توی مسئولیت این باخت هم سهیم باشیم.
‫باشه!
‫ناکا!
‫نی-ساما...
‫حتماً خسته شدی. بیا بریم خونه.
‫چــ ــ چشم!
‫این دختره‌ی چشم سفید... در اولین فرصت، ‫سعی داره بازم چاپلوسی خواهرم رو بکنه!
‫نمی‌تونم دست کم بگیرمش!
‫فعلاً کاری به کارت ندارم.
‫ولی در آینده، یوکویا یوکی، به کسایی مثل تو که ‫بقیه رو از راه درست به در می‌کنن، رحم نمی‌کنم!
‫فعلاً با اجازه‌تون!
‫ناکا-سان.
‫بازم توی مدرسه می‌بینمتون.
‫بله... توی مدرسه می‌بینمتون!
‫یوکی-سان!
‫هیتویوشی-ساما.
‫نمی‌خواین برین به نمایش؟
‫ترجیح می‌دم از همین‌جا تماشا کنم.
‫یوکی-سان... چیزه، حالتون خوبه؟
‫هان؟
‫گفتم شاید به‌خاطر باختن توی مسابقه دزد و پلیس و ‫این جریانات پیش اومده، حالتون گرفته باشه.
‫با اینکه باید احساس ناامیدی کنم، ولی یه حس دیگه دارم.
‫الان مدتی می‌شه که‌ــــ
‫از وقتی که درمورد جشنواره‌ی کاتسودا فهمیدم‌ــــ ‫یه حس بی‌قراری دارم،
‫انگار که نمی‌تونم آروم بگیرم.
‫یکم با حسی که وقتی با شمام دارم، فرق داره، هیتویوشی-ساما.
‫و وقتی که مسابقه تموم شد، اولین چیزی که حس کردم...
‫نمی‌خواین جشنواره تموم بشه، مگه نه؟
‫از اونجایی که من نگاهتون می‌کردم، به‌نظر می‌رسید ‫حسابی داره بهتون خوش می‌گذره.
‫انقدر ذوق کردین که حتی درست متوجه قوانین نشدین.
‫که اینطور.
‫پس تمام این مدت... داشت بهم خوش می‌گذشت.
‫قراره تموم بشه، مگه نه... ‫جشنواره‌ی فرهنگی...
‫به‌هرحال، این اولین جشنواره‌ی فرهنگی‌مون بود.
‫امسال باختیم، ولی سال‌های دیگه بازم فرصت داریم.
‫سال دیگه؟
‫دفعه‌ی بعدی باید یه برنامه‌ی دقیق و سنجیده بچینیم،
‫و یه‌بار برای همیشه کلاس رئیس شورا رو شکست بدیم!
‫تابه‌حال به آینده‌ای به دوری سال دیگه فکر نکرده بودم.
‫همیشه جوری زندگی کردم که هرلحظه ممکن بود کشته بشم.
‫ولی اینجا، زندگی گذشته‌ام برام مثل یه رویا دور و دست‌نیافتنی به‌نظر می‌رسه.
‫توی این دنیا، فردا و آینده‌ای با بی‌شمار احتمالات هست.
‫می‌تونم به چیزهایی مثل شام امشب،
‫و قرار گذاشتن برای دیدن دوباره‌ی بقیه، فکر کنم.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، گشنمه.
‫می‌خوام برای شام تونکاتسو بخورم، شما چی دوست دارین، یوکی-سان؟
‫بله...
‫منم همونو می‌خوام.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت نهم: تو و صحنه‌ی جشنواره‌ی فرهنگی.
هیکاگه دوجو
جشنواره‌ی کاتسودا
دبیرستان غیرانتفاعی اوگیسو
‫لباس مبدل کافه ‫ کلاس 1-A
کرپ
دفتر شورای دانش‌آموزی
فرم تقاضای ثبت‌نام
متقاضی
یوکویا یوکی
زن
سس کاتسودا
عصبانی
جشنواره‌ی کاتسودا
سس کاتسودا
هوم
سس کاتسودا
‫مرد کاتسودا اینجاست!
تاکویاکی
جشنواره‌ی کاتسودا