‫وقتی که دونه‌های برف روی چراغ‌ها می‌افتن،
‫نور چراغ‌ها کدرشون می‌کنه و باعث می‌شه بیشتر بدرخشن.
‫واقعاً عاشق دیدنشم.
‫اینم یکی دیگه از دلایلی‌ــه که عاشق برفشم.
‫هان؟ چیز عجیبی گفتم؟!
‫نه...
‫صرفاً از اینکه شنیدم عاشقمید خوش‌حال شدم، هیتویوشی-ساما.
‫می‌دونم منظورتون من نبودم و به خود برف اشاره داشتین، ولی...
‫به‌هرحال باعث شد حس خوبی پیدا کنم.
‫هان؟
‫هـــــــــــــــان؟!
‫کنجکاوم بدونم معنی عشق چیه.
‫قبلاً...
‫یه‌بار عشقم رو به یه دختر که دائم باهاش وقت می‌گذروندم، اعتراف کردم.
‫و اون بهم گفت...
‫هیتویوشی-کون، احساسی که تو داری عشق نیست.
‫صرفاً میل به معاشرته. فقط همین.
‫و توی دلم گفتم...
‫حالا که فکرشو می‌کنم، حق با اونه.
‫من به‌شدت تنها بودم،
‫و حس می‌کردم حرف‌زدن با اون من رو از این تنهایی نجات داده.
‫برای همین احساساتم رو بهش اعتراف کردم.
‫بعد از اون، دیگه هیچ‌وقت باهم وقت نگذروندیم.
‫احتمالاً اعترافم دلش رو شکست،
‫و قطعاً جواب اون هم خیلی بدتر از یه جواب رد عادی، احساساتم رو جریحه‌دار کرد.
‫ولی اگه حرفی که زد درست بود،
‫و اون احساس عشق نبود،
‫پس احساسی که الان توی سینه‌ام دارم چیه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر، هیتویوشی-ساما.
‫صبح بخیر...
‫آه... نه، همه‌ش تقصیر خودمه.
‫همه‌ش تقصیر خودمه!
‫یوکی-سان تازگی‌ها همه‌ش کابوس می‌بینه، برای همین بهش گفتم...
‫خب، اگه می‌خواین پیش من بخوابین، کافیه لب تر کنین!
‫باورم نمی‌شه همچین حرفی از دهنم پرید!
‫و از خود گذشته‌ام به‌خاطر گفتن این حرف متنفرم!
‫این مدت نتونستم پلک روی هم بذارم!
‫بدنم دیگه بیشتر از این نمی‌کشه...
‫و از اونجایی که به‌خاطر تعطیلات زمستانی اکثر ‫اوقات باهمیم، بدموقع‌تر از این نمی‌تونست باشه!
‫هیتویوشی-ساما.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، نه... فقط می‌خواستم خونه تکونی سال نو رو زودتر از همیشه شروع کنم.
‫آره جون خودت... چه بهونه‌ی مزخرفی.
‫معلوم هست دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫باید تمومش کنم.
‫به‌خاطر خودم و به‌خاطر یوکی-سان.
‫متأسفم، هیتویوشی-کون.
‫ولی حتی اگه بخوام احساساتم رو به یوکی-سان بگم...
‫اتفاقی نمی‌افته، نه؟ آخه اون...
‫تی کشیدن...
‫تنها چیزیه که از وقتی اومدم اینجا، امتحانش نکردم.
‫اون‌موقع گند حسابی زدم، ولی...
‫امروز فرصت دارم جبرانش کنم.
‫اینجا رو تا وقتی که از تمیزی برق بزنه، تی می‌کشم!
‫شاید بعداً هیتویوشی-ساما با دیدنش ذوق کردن.
‫یوکی-سان...
‫آشغال دیگه‌ای نیست ببریم بیرون؟
‫دژا وو...
‫نمی‌دونم چطور ازتون عذرخواهی کنم...
‫اشکال نداره. می‌دونم تقصیر این رفیق پشمالومونه.
‫هی! یوکی-سان رو تو دردسر ننداز.
‫با این حال، یوکی-سان اصلاً عوض نشده.
‫صبح حموم رو تمیز کردم، پس... می‌تونین...
‫هیتویوشی-ساما؟
‫اوه...
‫آه... چیزه...
‫مــ ــ من می‌رم آب حموم رو گرم کنم!
‫یوکی-سان اصلاً فرق نکرده.
‫گرچه به‌عنوان یه انسان بالغ‌تر شده،
‫ولی همچنان به همون اندازه که روز اول دیدمش صادق و بی‌ریاست،
‫و درست همون‌طوری که من همیشه ازش آرامش ‫می‌گیرم، با همه‌مون مثل اعضای خانواده‌ش رفتار می‌کنه.
‫و حالا...
‫واقعاً می‌خوام گند بزنم به همه‌ی این‌ها؟
‫متأسفم، هیتویوشی.
‫هیتویوشی-کون، تو احتمالاً فقط تنهایی.
‫نمی‌خوام دیگه هرگز دوباره اون احساس رو تجربه کنم.
‫و همین‌طور دلم نمی‌خواد یوکی-سان ترکم کنه.
‫هیتویوشی-ساما، همه‌چی روبه‌راهه؟
‫امروز از صبح رفتارتون عجیب شده، برای همین گفتم شاید...
‫خدای نکرده مریض شده باشین؟
‫آه،‌ نه!
‫چون می‌خواستم وان رو زود پر کنم، با عجله رفتم...
‫آه! اون لبخند رو می‌شناسم!
‫این قیافه‌ی «دامنم رو براتون آماده کردم»ــشه!
‫یوکی-سان، نباید وقتی نمی‌دونم با احساساتم ‫چند چندم این‌کارو بکنین!
‫و اون نگاه مظلومانه دیگه چی می‌گه؟!
‫باید حدأقل موقتاً هم که شده، خودمو از این هچل بکشم بیرون!
‫چیزه... چند وقته داشتم به این فکر می‌کردم، ولی...
‫کل این جریان گذاشتن سرم روی پاهاتون... ‫یه‌جورایی خجالت‌آوره...
‫می‌دونین، معمولاً...
‫فقط یه پسر دبیرستانی که جسارتش از شعورش بیشتره،
‫چنین چیزی رو از یه دختر می‌خواد... یا مثلاً...
‫ازم دلزده شدین، مگه نه، هیتویوشی-ساما؟
‫نه! منظورم این نبود!
‫درک می‌کنم. به‌هرحال...
‫من هیچ‌کاری رو نمی‌تونم درست انجام بدم.
‫یوکی-سان... دارین...
‫هان؟
‫چــ ــ‌ چی؟ چشم‌هام... گرم شدن...
‫گرم شدن، ولی داره ازشون آب بیرون می‌ریزه!
‫این‌ها...
‫ببخشید! نمی‌خواستم...
‫باور کنین ازتون دلزده اینا نشدم!
‫اشکشو درآوردم.
‫چه غلطی بکنم؟ چه خاکی تو سرم بریزم؟
‫نمی‌دونم!
‫هیچی نمی‌دونم!
‫فقط می‌دونم که تقصیر منه.
‫اوه... فهمیدم! حموم!
‫نمی‌خوام سرما بخورین، پس چطوره برین حموم کنین؟
‫بله، حق با شماست.
‫همین‌کارو می‌کنم.
‫چی،‌ چی زر زدم، دارم می‌فرستمش حموم؟!
‫الان که وقت مناسبی براش نیست!
‫این بدترین راه‌حل ممکن بود!
‫ناموساً پیش خودم چی فکر می‌کردم؟
‫الان صرفاً اوضاع رو بینمون ناجورتر کردم.
‫از اون‌موقع تاحالا،
‫هان... فراموش کردین تربچه‌ی دایکون بگیرین؟
‫خب، بدون اون‌ها هم می‌تونیم یه کاریش بکنیم.
‫هروقت هراتفاقی می‌افتاد،
‫مــ... متأسفم!
‫اشک یوکی-سان از پشت سدی که می‌شکستم، سرازیر می‌شد.
‫و منم که نمی‌دونستم چطوری سد رو تعمیر کنم...
‫باز وزن اضافه کرده؟
‫متأسفم!
‫صرفاً داشتم تمام تلاشم رو می‌کردم که ناراحتش نکنم.
‫متأسفم...
‫هان...
‫همه‌ی حواسم به اینه.
‫متأسفم...
‫آه...
‫این یه مورد واقعاً تقصیر شما نبود، یوکی-سان.
‫اگه به معنای گرفتن جلوی اشک‌هاش باشه،
‫با کمال میل حاضرم پیش هم بخوابیم!
‫آه... خــ ــ خوابتون نمی‌بره؟
‫نه.
‫61... 67... 71... 73...
‫بعد از دو شب بی‌خوابی دیگه، با شروع روزی جدید...
‫1091... 1093... 1097... 1103... 1109...
‫شب سال نو بالأخره فرا رسیده.
‫بدجور خوابم میاد.
‫ولی به لطف یوکی-سان، تونستم اتاقم رو تمیز کنم...
‫ســ ــ سعی می‌کنم سال بعد... عملکرد بهتری داشته باشم...
‫هوم...
‫چقدر نرمه...
‫هیتویوشی-ساما، تو فکرم بود وقتی رفتم ‫برای پیاده‌روی سر راه یه چیزی برای شام بگیرم...
‫هیتویوشی-ساما؟
‫«سه‌سوته برمی‌گردم»؟
‫سال بعد می‌بینمت!
‫آره! سال نو مبارک!
‫ببخشید. سوبای سال نومون تموم شده.
‫آه، که اینطور.
‫خب... آه...
‫الان تخفیف پایان سال ویژه داریم!
‫جعبه‌های اوسچی سال نو اینجان!
‫وقتی‌ چیزی تا پایان سال نمونده، تردد آدم‌ها خیلی فرق می‌کنه.
‫نگاهت تیزه، آبجی.
‫اون گوشت گاو باکیفیتیه.
‫چند گرم می‌خوای؟ ببرمش؟
‫خیلی هم عالی! یه‌خرده اضافه می‌دم!
‫هیتویوشی-ساما، من برگشتم.
‫خوش اومدین!
‫سر راه وقتی داشتم می‌اومدم، یه چیزی برای شام گرفتم.
‫هــــه، جدی؟!
‫داشتم فکر می‌کردم امشب می‌تونیم اوکونومیاکی ‫موردعلاقه‌ی شما رو بخوریم، یوکی-سان!
‫و اینکه...
‫تادا!
‫یه ‌مقدار هم گوشت گاو خریدم!
‫گوشت گاو...
‫یوکی-سان! یوکی-سان!
‫خب، کپی برابر اصل نیستن.
‫برای من بریده شده، برای شما نه!
‫وای پسر، خیلی خوش‌مزه به‌نظر می‌رسن!
‫اوه... مجبور نیستین همه‌شو بخورین، باشه؟
‫چشم.
‫خب، ایتاداکیماس!
‫ایتاداکیماس...
‫خوش‌مزه‌ست...
‫آره، لذیذه!
‫خداوکیلی دارم چیکار می‌کنم؟
‫آخرش بازم اشکشو درآوردم.
‫باید به خودم مسلط باشم.
‫به‌هرحال، بابا فردا می‌رسه خونه.
‫یوکی-سان! اونی-چان!
‫سال نو مبارک!
‫ایستگاه بعدی: مثل هر سال نوی دیگه بازدید از معبد!
‫صبح بخیر، ریکو-ساما.
‫شماها آماده‌این؟
‫بزنین بریم!
‫خب...
‫داشتم صداشون می‌زدم، ولی...
‫هیچ‌جوره بیدار نمی‌شه؟
‫خیر. بدجوری خسته به‌نظر میان.
‫آه... این‌طوری به مشکل می‌خوریم که.
‫چیزی شده؟
‫اوه، بهتون نگفته؟
‫تولد اونی-چان یکم ژانویه‌ست. که می‌شه امروز!
‫تولد هیتویوشی-ساما؟
‫آره! برای همین یکی از رسم‌ورسومات خانوادگی‌مونه که هرسال ‫بعد اینکه یه سر به معبد زدیم، دور هم جمع شیم.
‫تولد هیتویوشی-ساما...
‫خب، معمولاً کادو و اینا نمی‌دیم،
‫پس به گمونم لازم نیست حتماً اینجا باشه...
‫حتی نمی‌دونستم... تاریخ تولدشون... کِیه...
‫تاحالا نشنیده بودم یکی موقع گریه این صدا رو دربیاره!
‫درواقع، تاحالا ندیده بودم گریه کنین، یوکی-سان!
‫بله... می‌دونین آخه...
‫ظاهراً...
‫یه‌جور سد درونم شکسته.
‫جدی می‌گین؟!
‫برای همین، حالا ممکنه به هر دلیلی بزنم زیر گریه،
‫پس احتمالاً بهتر باشه منم بمونم خونه.
‫فهمیدم!
‫زیاد به خودتون سخت نگیرین!
‫به‌هرحال قصد داشتم چندتا از دوست‌هام رو ببینم، پس ایرادی نداره!
‫خیلی‌خب، بعداً می‌بینمتون!
‫ناکا-سان پیام دادن؟
‫«امروز با یوکویا-کون میاین به معبد؟»
‫تصمیم داشتم... بمونم خونه...
‫«خیلی دلم می‌خواد باهم بریم به معبد.»
‫رفتن به معبد...
‫با ناکا-سان...
‫اوه، یوکی-سان!
‫سال نو مبارک!
‫پس بالأخره اومدین!
‫لباس‌تون خیلی قشنگه!
‫تنها اومدین؟
‫بله.
‫راستش، با این رسم «بازدید از معبد در سال نو» آشنایی ندارم...
‫هان؟!
‫پس نمی‌دونین چه‌جوری توی معبد دعا کنین؟
‫نه. متأسفانه تجربه‌ام توی این زمینه خیلی محدوده.
‫هر سال نو،
‫رسم بر اینه که به یه معبد سر بزنی تا بتونی ‫آرزوهات برای اون سال رو به گوش خدایان برسونی.
‫اوه، که اینطور.
‫اون کاغذهای سفید دیگه چی‌ان؟
‫(فال محبوب ژاپنی) ‫اون‌ها اومیکوجی‌ان.
‫روی هرکدوم یه فال نوشته شده که به سال نو مربوط می‌شه.
‫می‌خواین یه امتحانی کنین؟
‫بله...
‫اینکه بتونی با توضیح دادن چیزهایی که یه نفر نمی‌دونه بهش کمک کنی...
‫مثل اینه که باهم دوست باشین!
‫اوه، وایسا، ما همین‌الانشم باهم دوستیم.
‫فال من خوب دراومد‌ ـــــ
‫هـــــــــه؟!
‫ا ــ الان «اوهو اوهو» کرد؟
‫وجداناً؟ اوهو اوهو؟
‫مــ ــ مثل اینکه نمی‌تونین جلوی اشک‌هاتونو بگیرین...
‫مــ ــ می‌خواین یه‌جا بشینین؟!
‫چیزی که گم کردم «پیدا نمی‌شه و به دیگری می‌رسه»...
‫شرط می‌بندم... من و هیتویوشی-ساما... از هم جدا می‌شیم...
‫این‌طوری نمی‌شه!
‫ولی واقعاً حس می‌کنم رفتار هیتویوشی-ساما فرق کرده.
‫تازگی‌ها نسبت بهم خیلی سرد شدن.
‫اگه... دیر یا زود روزی برسه که هیتویوشی-ساما دیگه بهم نیاز نداشته باشن...
‫و دیگه نتونم... باهاشون باشم... چی؟
‫وقتی به اینجور چیزها فکر می‌کنم... نمی‌تونم جلوی اشک‌هامو بگیرم.
‫اگه هیتویوشی-ساما...
‫کم کم ازم متنفر شن... چیکار... باید...
‫چیزه... منم این‌طوری می‌شم.
‫منم بعضی‌وقت‌ها نمی‌تونم جلوی اشک‌ها بگیرم.
‫واقعاً ناکا-سان؟
‫بله، البته اون‌موقع که هنوز بچه بودم.
‫بعد از اینکه مامانم فوت کرد، اینطوری شدم.
‫آه!‌ نمی‌خواستم بازم ناراحتتون کنم!
‫ولی اون‌موقع، یاد یه حرف مامانم افتادم.
‫ما وقتی که نیاز داریم احساسات غم‌انگیز رو ‫از درونمون بیرون کنیم، گریه می‌کنیم.
‫پس هرچقدر که لازمه گریه کن.
‫شرط می‌بندم دلیل اینکه نمی‌تونین جلوی اشک‌هاتونو بگیرین...
‫اینه که تمام احساسات غم‌انگیزی که توی خودتون ریختین، ‫همزمان باهم دارن به بیرون سرازیر می‌شن.
‫برای همین گریه کردن چیزیه که نباید به‌خاطرش خجالت بکشین!
‫توی چنین مواقعی، باید گریه کنین و گریه کنین ‫تا همه‌ی اون غم رو بیرون بریزین!
‫و بعدش، یه روز لبخند دوباره روی لب‌هاتون می‌شینه!
‫منم همین‌جوری بودم!
‫ناکا-سان...
‫وقتی گریه‌تون بند اومد، بیاین بریم دعا کنیم...
‫و از خدایان بخوایم این فال شما رو یه کاریش بکنن!
‫توی معبد این‌جوری دعا می‌کنن.
‫دوبار تعظیم می‌کنین،
‫و دوبار دست می‌زنین.
‫ریکو-ساما،‌ ناکا-ساما و هیتویوشی-ساما...
‫همیشه بهم توجه نشون می‌دن.
‫امیدوارم بتونم امسال و تا ابد پیش همه‌شون بمونم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت یازدهم: دعاهای تو دعاهای خدایان‌ان.
یوکویا
گند حسابی
وقتی اوضاع خیطه ترجیح می‌ده فرار کنه
خودباوری
یوکویا
سی‌ویکم دسامبر (جمعه.)
‫مغازه تا سال نو بسته‌ست. ‫با احترام، مدیریت
مغازه‌ی غذای فرعی کاتسودا
سوبا
یوکویا
یکم ژانویه (شنبه.)
‫آدمکش سابق، ‫الان داره ‫با یه پیامک حرف می‌زنه
یکم ژانویه (شنبه.)
سعادت احتمالی
تماس ورودی
بابا
‫رفتم به معبد. ‫- یوکی